امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٠

از من سنىتر سگ

لك . اكدح لى اكدح لك .

هركسى آندرود عاقبت كار كه كشت .

حافظ . مردم بد و نيك با تن خويش كنند . مكافات بد را ز يزدان بديست . فردوسى .

مكافات بد را بد آيد پديد .

فردوسى .

مكافات بد جز بدى نيست و بس .

فردوسى .

اين خاك توده خانهء پاداش و كيفر است .

كافى بخارى .

هرعمل اجرى هركرده جزائى دارد .

حافظ . كه كرد كه نيافت و كه خواهد كرد كه نخواهد يافت . نيكى را نيكى آيد . چه مكن كه خود افتى بد مكن كه بد افتى . هرچه كارى همان بدروى . قرة العيون . انگشت بدر كسى مزن تا در تو بمشت نكوبند . جامع التمثيل . دست بدست سپرده است . انگشت انگشت مبر تا خيك‌خيك نريزى . آبش در ميرود . هرچه عوض دارد گله ندارد . دست دست را ميشويد دست هم برميگردد رو را ميشويد . كاسه جائى رود كه باز آرد قدح . كاسه داريم آرك و ارك تو پركنى من پر پر ترك . كاسهء همسايه دو پا دارد . هرچه بكارى ميدروى . هرچه كنى به خود كنى ور همه نيك و بد كنى . چاه كن ته چاه است . با هر دست دادى پس ميگيرى . كما تدين تدان . آنقدر بپز كه بتوانى بخورى .

چه مكن بهر كسى اول خودت دويم كسى . دنيا دار مكافات است . دنيا مكافات خانه است .

مكافات به آن دنيا نميماند . تقاص بقيامت نميماند . مكوب در كسى را كه ميكوبند درت را .

نگر تا چه گفته است مرد خرد * كه هركس بدى كرد كيفر برد .

فردوسى .

هركه بدى كرد و ببد يار شد * هم ببد خويش گرفتار شد

جز از بد نباشد مكافات بد * چنين از ره داد دادن سزد .

فردوسى .

اذا و ترت امرا فاحذر عداوته * من يزرع الشوك لم يحصد به عنبا .

تو اى دانشى چند نالى ز چرخ * كه ايزد بدى دادت از چرخ برخ .

نگر نيك و بد تا چه كردى ز پيش * ببينى همان باز پاداش خويش .

چو از تو بود كژى و بيرهى * گناه از چه بر چرخ گردان نهى .

اسدى .

كسى كو بپرهيزد از بدكنش * بيالايد اندر بديها تنش

بدين گيتيش روز خرم بود * گه رفتن آيدش بىغم بود .

فردوسى .

از من بدر بجوال كاه

از من بدر بجوال كاه

. زخم تير و شمشير بر تن ديگران ، در چشم آنكه از آسيب تندرست مانده چنان نمايد كه گوئى بر جوال كاهى وارد آمده است . رجوع به از تو نپرسند درازى شب ، شود .

از من خسيس‌تر كه بود در جهان * گر تن بنان چو گربه گروكان كنم .

از من خسيس‌تر كه بود در جهان گر تن بنان چو گربه گروكان كنم .

( تركان رهى و بنده من بوده‌اند * من تن چگونه بندهء تركان كنم . . . )

ناصر خسرو .

از من سنىتر سگ

از من سنىتر سگ

. مردى شيعى در يكى از بلاد عامه بجرم رفض دستگير شد متعصبان قوم ، از مذهب او مىپرسيدند و او بتقيه پاسخ ميگفت از اهل جماعتم . ليكن وقتى