امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٧

از معده خالى چه قوت آيد * و از دست تهى چه مروت .

زمانه خاك ترا عاقبت بپرويزن * فرو گذارد ( كذا ) اگر ماوراى پرويزى

نزارى قهستانى .

مهتران جهان همه مردند * مرگرا سر همه فرو كردند

از هزاران هزار نعمت و جاه * روز آخر يكى كفن بردند .

رودكى .

هركه آمد هركه آيد بگذرد * اين جهان محنت‌سرائى بيش نيست

ديگران رفتند و ما هم ميرويم * كيست كو را منزلى در پيش نيست .

شيخ احمد جام .

هركه آمد عمارت نو ساخت * رفت و منزل به ديگرى پرداخت .

سعدى .

مپندار كاين پى گسسته سراى * ترا بود خواهد بسى ديرپاى

كه روز دگر مرگ آوا زند * همه ساز و برگ تو بپراكند

سرت تيره خاك اندر آرد ببند * در آن تنك زندان بمانى نژند

فرامش كنى عشق و اميد را * همان روشنى ماه و خورشيد را

سرانجام اين زيستن مردنست * كه بشكفتن آغاز پژمردنست .

نصر اللّه فلسفى .

الموت حوض مورود . لم يخبأ للدهر شيئى الا اكله . كل من عاش مات . حديث . كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ . قرآن كريم . سورهء 55 . آيه 26 .

از مرگ ميگيرد تا به تب راضى شود

از مرگ ميگيرد تا به تب راضى شود

. رجوع به از مرگ بگير . . . ، شود .

از مست سخن مگير بر دست

از مست سخن مگير بر دست

. نظير :

چنين داد پاسخ كه از مرد مست * خردمند چيزى نگيرد بدست .

فردوسى .

گر كشيدم بزلف او دستى * مست بودم مگير بر مستى .

اوحدى .

زلفت و چشمت دلم گرچه بسى خسته‌اند * ليك چه گيرم بدست زين دو پريشان مست .

ابن يمين .

صاحبا بنده اگر جرمى كرد * ناوك قهر تو در شست مگير .

ور بمستى ادبى گوش نداشت « 1 » * خرده زو نيست و گر هست مگير .

بشنو از شعر امير الشعرا « 2 » * يك دو بيت سخنش پست مگير .

مست گويد همه بيهوده سخن * سخن مست تو بر مست مگير .

هركه او گيرد بر دست شراب * هرچه او گويد بر دست مگير .

ابن يمين .

مست بودم اگر . . . خودم . . .

عبيد زاكان . بر مست قلم نيست .

چو منى را چه پيش دارى دست * كه قلم برگرفته‌اند از مست .

اوحدى .

چشمت بكرشمه نظرى كرد كه تن زد ( كذا ) * بر مست همان به كه نگيرند خطا را .

سلمان ساوجى .

از مشك بوى آيد از كاه دود .

از مشك بوى آيد از كاه دود .

( از او آنسزيد از تو ايدر كه بود كه . . . )

اسدى .

از معده خالى چه قوت آيد * و از دست تهى چه مروت .

از معده خالى چه قوت آيد و از دست تهى چه مروت .

سعدى . رجوع

( 1 ) مراعات نكرد . ( 2 ) اگر مراد از امير الشعراء معزى باشد در ديوان حاضر او اين شعر نيافتم .