امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٢

از حريصى گداى ره باشى * باش قانع كه پادشه باشى .

پس آنگه از برش برخاست ناكام * بچاه افتاد جانش جسته از دام

كجا چون دام بود او را شهنشاه * همان درد جدائى پيش او چاه .

ويس و رامين .

رجوع به : از چاله درآمد . . . ، شود .

از چاه نهفته بتر نباشد .

از چاه نهفته بتر نباشد .

( چاهيست جهان ژرف و سر نهفته و . . . )

ناصر خسرو .

از چراغى بسيار چراغها توان افروخت

از چراغى بسيار چراغها توان افروخت

. قابوسنامه . نظير : روشن شود هزار چراغ از فتيله‌اى .

از چرخ گردون كه يابد گذر .

از چرخ گردون كه يابد گذر .

( چنين داد پاسخ ستاره شمر * كه . . .

فردوسى . ) رجوع به : اذا جاء القضا . . . ، شود .

از چشم خود بدى ديده از فلانكس يا فلان چيز نديده

از چشم خود بدى ديده از فلانكس يا فلان چيز نديده

. غالبا بمزاح ، از مرد فايدهء فراوان مىبرد ، گران و عزيزى را به آسانى و ارزانى بدست كرده است .

از چنگال گرگم در ربودى * چو ديدم عاقبت گرگم تو بودى .

از چنگال گرگم در ربودى چو ديدم عاقبت گرگم تو بودى .

( شنيدم گوسفندى را بزرگى * رهانيد از دهان و دست گرگى

شبانگه كارد بر حلقش بماليد * روان گوسفند از وى بناليد

كه . . . )

سعدى . رجوع به : از چاله درآمد . . . ، شود .

از چنين خرمن اين‌چنين خوشه .

از چنين خرمن اين‌چنين خوشه .

( آدم از جهل تست در گوشه . . . )

اوحدى . نظير :

بيله ديك بيله چغندر * گفت و خوش گفت پير برزيگر

آنچنان مادر اينچنين دختر * سر آنسان سزاى اين پنچه

بچنين ديك لايق اين كمچه .

دهخدا .

از چوب بجز موسى عمران نكند مار .

از چوب بجز موسى عمران نكند مار .

( از خاك بجز دولت سنجر نكند زر . . . )

معزى .

از چه سعيد اوفتاد وز چه شقى شد * عابد محرابى و كشيش كنشتى .

از چه سعيد اوفتاد وز چه شقى شد عابد محرابى و كشيش كنشتى .

( بار خدايا اگر ز روى خدائى * طينت انسان همه جميل سرشتى

طلعت رومى و چهرهء حبشى را * مايهء خوبى چه بود و علت زشتى

چهرهء هندو و روى روم چرا شد * همچو دل دوزخى و جان بهشتى

چيست خلاف اندر آفرينش عالم * چون همه را دايه و مشاطه تو گشتى

گيرم دنيا ز بىمحلى دنيا * بر گرهى خر بط و خسيس بهشتى

نعمت منعم چراست دريا دريا * محنت مفلس چراست كشتى كشتى . )

ناصر خسرو .

از حديث حديث شكافد

از حديث حديث شكافد

. ابو الفضل بيهقى . نظير : سخن از سخن زايد . و امروز گويند : حرف حرف مىآورد . رجوع به : الكلام يجر الكلام ، شود .

از حريصى گداى ره باشى * باش قانع كه پادشه باشى .

از حريصى گداى ره باشى باش قانع كه پادشه باشى .

مكتبى .

قانعى ژنده‌پوش ناگاهى * درمى يافت در سر راهى

رفت و بنهاد شاه را در پيش * گفت بستان ز شاه ايدرويش