امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢١

از چاه درآمدن و در دام افتادن

مگر نشنيدى از گيتىشناسان * كه باشد بر نظاره جنگ آسان .

ويس و رامين .

آن شنيدم كه رفت نادانى * بعيادت به درد دندانى .

گفت باد است زين مباش غمين * گفت آرى ولى بنزد تو اين

بر من اين درد كوه فولاد است * چون تو ز آن فارغى تو را باد است .

عطار .

تو كى بشنوى نالهء دادخواه * بكيوان درت كله بارگاه .

سعدى .

تو قدر آب چه دانى كه در كنار فراتى .

سعدى .

تندرستانرا نباشد درد ريش .

سعدى .

جنگ بر نظاره آسان است . سواره از پياده خبر ندارد . سير از گرسنه خبر ندارد . سير را از گرسنه چه غم . سير غم گرسنه نخورد . نفايس الفنون . الشبعان يفت للجايع فتا بطيئا .

هان على الاملس ما لاقى الدبر . از من در بجوال كاه . نجوت و ارهنتهم مالكا : لم يعرف مرارة الشكل الا من ذاقه . حاشيه نشين دلش گشاد است .

از تهمت‌زده دور شو

از تهمت‌زده دور شو

. منسوب ببزرجمهر ، نقل از تاريخ گزيده .

از تيغ بىقرار گشايد قرار ملك .

از تيغ بىقرار گشايد قرار ملك .

( . . . جز در دل حسود مبادا قرار تيغ . )

مسعود سعد .

از جان‌گذشته را بمدد احتياج نيست

از جان‌گذشته را بمدد احتياج نيست

. رجوع به : از پى دشمن گريخته نروند ، شود .

از جان و تنت نايد الا كه همه خير * چون علم شود بر تن و بر جان تو سالار .

از جان و تنت نايد الا كه همه خير چون علم شود بر تن و بر جان تو سالار .

ناصر خسرو .

از جنگ‌آوران زشت است كندى .

از جنگ‌آوران زشت است كندى .

( بگفت آزادگانش را بتندى * كه . . . )

ويس و رامين

از جوانى تا پيرى از پيرى تا بكى

از جوانى تا پيرى از پيرى تا بكى

. نظير : از جوانى تا پيرى از پيرى تا بميرى ؟

از جو جو زايد وز پلپل پلپل .

از جو جو زايد وز پلپل پلپل .

( بار چو فرزند و تخم او پدر اوست . . . )

ناصر خسرو .

از چاله درآمد بچاه افتاد

از چاله درآمد بچاه افتاد

. نظير :

آه كز چاه برون آمد و در دام افتاد .

حافظ .

از دام چو آزاد شد اندر قفس افتاد . ز باران سوى ناودان آمديم .

از چنگال گرگم در ربودى * چو ديدم عاقبت گرگم تو بودى

سعدى . فر من القطر تحت المرزاب . كالمستجير من الرمضاء بالنار . از چنك دزد درآمد بچنگ رمال افتاد . هرچه از دزد ماند رمال برد . از چاه درآمد بدام افتاد . از دام رها شد بقفس دچار شد . ما بقى من اللص اخذه الرمال .

مولد . از چاه درآمد بچاله افتاد .

از چاشت تا بشام تو را نيست ايمنى * گر مر تراست مملكت از چاچ تا بشام .

از چاشت تا بشام تو را نيست ايمنى گر مر تراست مملكت از چاچ تا بشام .

ناصر خسرو .

از چاه درآمدن و در دام افتادن

از چاه درآمدن و در دام افتادن

. تمثل :

در خم زلف تو آويخت دل از چاه ز نخ * آه كز چاه برون آمد و در دام افتاد .

حافظ .