امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٦

از تو حركت از خدا بركت

مجو افزون از آن فردا مزيدى * كه نبود اى اخى هر روز عيدى .

پورياى ولى .

كسى را كه نام است و دينار نيست * ببازارگانى كسش يار نيست .

فردوسى .

كسى را كه آيد زمانش بسر * ز مردى بگفتار جويد هنر .

فردوسى .

كسى كو بدانش توانگر بود * ز گفتار كردار بهتر بود .

فردوسى .

نشايد هيچ مردم خفته در كار * كه در پايان پشيمانى دهد بار .

امير خسرو .

مرد هنرپيشه خود نباشد ساكن * كز پى كارى شده است گردون گردان .

ابو حنيفه اسكافى .

هرآنكس كه بگريزد از كار كرد * از او دور شد نام و ننگ نبرد

همان كاهلى مردم از بددلى است * هم‌آواز با بددلى كاهلى است .

فردوسى .

كسى را كه كاهل بود گنج نيست * كه اندر جهان سود بىرنج نيست .

فردوسى .

هرچند مؤثر است باران * تا دانه نيفكنى نرويد .

سعدى .

تن‌آسان شود هركه رنج آورد * ز رنج تنش بار گنج آورد .

فردوسى .

تن‌آسانى و كاهلى دور كن * بكوش و ز رنج تنت سور كن .

كه اندر جهان سود بىرنج نيست * كسى را كه كاهل بود گنج نيست .

فردوسى .

تا نفس هست و نفس كارى كن * گرد خويش از عمل حصارى كن

صاحبا در شب سعادت خواب * مكن و روز تنگ را درياب

مرم از دار تا بتخت رسى * پاى بردار تا به بخت رسى

جذ و جهدى به كار مىبايد * هركه را وصل يار مىبايد

همه محرومى از نجستن تست * بىبرى از گزاف رستن تست

عاشق بىطلب چه گرد كند * مرد بايد كه كار مرد كند

بندهء رنج باش و راحت بين * دفتر عشق خوان فصاحت بين

مرد در راه عشق مرد نشد * تا لگدكوب گرم و سرد نشد

تير چون از كمان سست آيد * از كجا بر هدف درست آيد .

اوحدى .

اگرچه رزق مقسوم است ميجوى * كه خوش فرمود اين معنى معزى

كه يزدان رزق اگر بىسعى دادى * بمريم كى ندا كردى كه هزى « 1 » .

ابن يمين .

تن بجاه و بمال چست شود * دين بعلم و عمل درست شود

تا يكى شرمسار بايد بود * مدتى هم به كار بايد بود

اين‌چنين كارخانه‌اى در دست * تو چنان خفته‌اى چه عذرت هست ؟

منشان ديگ جستجو از جوش * تا رگى هست در تنت ميكوش

گرچه آهسته خر همى رانى * هم به جائى رسى چو ميدانى .

اوحدى .

( 1 ) وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا . قرآن كريم سوره 16 . آيهء 25 .