امثال و حكم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨

از آن چندان نعيم اين جهانى * كه ماند از آل ساسان و آل سامان ثناى رودكى مانده است و مدحت * نواى بار بد مانده است و دستان

نظير : من از بغداد ميآيم تو تازى ميگوئى .

از آن بخش كايزد بكرد است پيش * نه كم گردد از رنج روزى نه بيش .

از آن بخش كايزد بكرد است پيش نه كم گردد از رنج روزى نه بيش .

اسدى .

رجوع به از تو حركت از خدا بركت ، شود .

از آن پروريدم من اين تار را * كه تا دستگيرى كند يار را .

از آن پروريدم من اين تار را كه تا دستگيرى كند يار را .

( پريروى گفت و سپهبد شنود * ز سر شعر گلنار بگشود زود

كمندى گشاد او ز سرو بلند * كس از مشك آنسان نپيچد كمند

خم اندر خم و تار بر تار بر * بر آن عنبرين تار بر تار تر ( كذا )

فروهشت گيسو از آن كنگره * كه يازيد و شد تا بزين يكسره

پس از باره رودابه آواز داد * كه اى پهلوان بچهء گردزاد

كنون زود بر تاز و بركش ميان * بر شير بگشاى و چنگ كيان

بگير اين سر گيسو از يكسويم * ز بهر تو بايد همى گيسويم

. . . * . . . )

فردوسى .

ولى پهلوان ايرانى فردوسى بىگمان از زنى هرچند معشوقه بود يارى نپذيرفت و از رهى كمند گرفت و بكنگره انداخته نزد معشوقه رفت .

از آن پر هنر بىهنر چون بود ؟

از آن پر هنر بىهنر چون بود ؟

( . . . . كه آموزگارش فريدون بود . )

تصحيف شعر فردوسى است كه فرمايد :

چنان نامور بىهنر چون بود * . . . كه آموزگارش فريدون بود .

از آن پيش بس كن كه گويند بس .

از آن پيش بس كن كه گويند بس .

( بينديش و آنگه برآور نفس * و . . . )

سعدى .

از آن ترس كو از تو ترسان بود .

از آن ترس كو از تو ترسان بود .

( . . . دگر آنكه هزمان دگرسان بود . )

اسدى .

نظير :

از آن كز تو ترسد بترس اى حكيم * وگر با چو او صد برآئى بجنگ

نه بينى كه چون گربه عاجز شود * برآرد بچنگال چشم پلنگ

از آن مار بر پاى راعى زند * كه ترسد بكوبد سرش را به سنگ .

سعدى .

از آن تهىتر دستى مدان كه پر نشود * مگر بدانكه كند دست يار خويش تهى .

از آن تهىتر دستى مدان كه پر نشود مگر بدانكه كند دست يار خويش تهى .

ناصر خسرو .

از آنجا مانده از اينجا رانده

از آنجا مانده از اينجا رانده

. نظير : لا حصل عنب الشام و لا كرم اليمن . كراكب اثنين . هم از شورباى قم مانده هم از حليم كاشان . چوب دو سر نجس . چوب دو سر طلا .

پندارد او بهاپم پندارد اين بهوپم * غافل كه در ميانه سرگرم شاپ و شويم .

از آن چندان نعيم اين جهانى * كه ماند از آل ساسان و آل سامان ثناى رودكى مانده است و مدحت * نواى بار بد مانده است و دستان

از آن چندان نعيم اين جهانى كه ماند از آل ساسان و آل سامان ثناى رودكى مانده است و مدحت نواى بار بد مانده است و دستان

مجلدى جرجانى .

نظير :

بسا كاخا كه محمودش بنا كرد * كه از رفعت همى با مه مرا كرد