خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤

پاره‌اى از عقائد باطله صوفيّه

حقّا كه وى آن بود كه اندر يد بيضا * مىكرد شبانى

در چوب شد و بر صفتِ مار برآمد * زان فخر كيان شد

برگشت دمى چند بر اين روى زمين او * از بهرِ تفرّج

عيسى شد و بر گُنبدِ دوّار برآمد * تسبيح كنان شد

اين جمله همان بود كه مىآمد ومىرفت * هر قرن كه ديدى

تا عاقبت آن شكلِ عرب وار برآمد * داراى جهان شد

منسوخ نباشد ، چه تناسخ چه حقيقت * آن دلبرِ زيبا

شمشير شد و از كف كَرّار برآمد * قَتّالِ زمان شد

نه ، نه كه هم او بود كه مىگفت أنا الحق * در صورت بُلها

منصور نبود آن كه بر آن دار برآمد * نادان به گمان شد

رومى سخن كفر نگفتست چه قائل * منكر مشويدش

كافر شود آن كس كه به انكار برآمد * از دوزخيان شد « 1 »

ونيز در ديوانش گفته « 2 »

نظم

اى قومِ به حج رفته كجائيد كجائيد ؟ * معشوق همين جاست بيائيد بيائيد

آنها كه طلبكارِ خدايند خدايند * حاجت به طلب نيست شمائيد شمائيد

( 1 ) ( 2 ) ( 1 ) ديوان شمس تبريزى : 483 و 484 .