خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩

تصوّف و تسنن

بوحنيفه به از اين گفته چه در باب شراب * كه ز جوشيده بخور كان نبود هيچ حرام

خواجه مالك سخنى گفت از اين نازكتر * كه به نزديك خردمند مباح است غلام

حنبلى گفت كه آنگه كه به غم درمانى * بستهء بنگ تناول كن سر خوش بخَرام

بنگ و مى ؛ مىخور كون مىدر ومىباز قمار * كه مسلمانى از اين چار امام است تمام

« 1 »

شيخ اوحدى در كتاب « جام جم » فرموده :

آبروى غلام خويش مَبَر * دفتر بد به نام خويش مَدَر

نتوان زد به گفتهء مالك * غوطه در وَرطهء چنين هالك « 2 »

و ديگرى گفته - از فضلاى شافعيه - :

مذهبى تقبيل خَدِّ مذهب * سيّدى ماذا تَرى في مذهبي

لا تخالف مالكاً في رأيه * فبه يأخذ أهل المغرب

و از منظومهء مالكيّه منقول است :

وجائز نيك الغلامُ الامرَدُ * وجوّزوا ذا ؛ للرجل المجرّد

هذا إذا كان وحيداً في السفر * و لم تجد انثى تفي إلّاالذَكَر

و منشأ توهّم تجويز لواط - مانند مساحقه - شايد قولِ حق تعالى باشد

( 1 ) ديوان ناصر خسرو : 115 ( با اندكى اختلاف ) . ( 2 ) ديوان اوحدى معروف به جام جم : 556 و 557 .