خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠
پاره‌اى از عقائد باطلهء محيى الدّين ومولوى
الزمان - عليه وعلى آبائه افضل صلوات الرحمن - است ؛ فتوى به اباحهء قتل و خون آن ملعون دادند واو را كشتند ، پس به دارش كشيدند وسوختند « 1 » .
و همچنين اين شقىِّ جوكىِ مردود معصوم على هندى هندوى صَيِّد - ب صاد - چون صيد مرادِ ملقَّب به معبود نزد مردهء فَسَدهء او ، وتقرير خود اين مطرود درگاه معبود ، بلكه بعضى از صوفيان شيطان را اكمل وافضل مىدانند از موسى بن عمران عليه السلام چنان كه ملا جامى مناظره‌اى به اسم شيطان با پور عمران به نظم آورده ، و در آن نظم شيطان را غالب بر موسى ساخته ، ومؤيد آن را مولوى در مثنوى گفته :
نظم
ديد موسى يك شبانى را به راه * كو همى گفت اى خدا واى إله !
تو كجائى تا سرت شانه كنم * چارقت را دوزم وبخيه زنم
جامه‌ات دوزم « 2 » شپشهايت كشم * شير پيشت آورم اى محتشم
دستكت بوسم بمالم پايكت * وقت خواب آيد بروبم جايكت
زين نَمَط بيهوده مىگفت آن شبان * گفت موسى با كيستى اى فلان ؟
( 1 ) غيبت شيخ طوسى : 264 ، 347 ، تاريخ بغداد : 8 / 124 . ( 2 ) مصدر : شويم .