خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٠
شيخ شهاب الدّين سهروردى
واليتيم أحرى بحرقته « 1 » ، همچنان كه در زمان والدم خليفه و بزرگوارى بودى همچنين در اين زمان خليفه و بزرگوار مائى .
وى گفته كه : روزى والدم گفت : بهاء الدّين اگر خواهى كه دائماً در بهشت برين باشى با همه كس دوست باش و كينهء كسى را در دل مدار و اين رباعى را بخواند :
پيشىطلبى زهيچكس پيش مباش * چون مرهم و موم باش چون نيش مباش
خواهى كه زهيچكس به تو بد نرسد * بدگوى ، و بدآموز ، و بدانديش مباش
گويند كه در شب وفات خود اين بيت مىخواند :
امشب شب آن است كه بينم شادى * دريابم از خداى خود آزادى « 2 »
شيخ شهاب الدّين سهروردى
شيخ شهاب الدّين سهروردى
ابوحفص عمر بن محمّد بكرى ، از اولاد ابوبكر صديق رضى الله عنه است ، انتساب وى در تصوّف به عمّ خود ابوالنجيب سهروردى است ، و به صحبت شيخ عبدالقادر گيلانى و غير ايشان رسيده ، و مشايخ بسيارى را دريافته است .
گفته كه : مدتى با بعضى از ابدال در جزيرهء عبّادان خضر عليه السلام را دريافته ، شيخ عبدالقادر وى را گفته است : ( أنت آخر المشهورين بالعراق ) ، وى را تصانيف
( 1 ) يعنى : صوفى به خرقه‌اش اولى است ، و يتيم به سوختن سزاوارتر . ( 2 ) نفحات الانس : 469 - 472 ، مصدر : خودى .