خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠

ابراهيم بن شيبان كرمانشاهى

ابو يزيد « 1 » مرغزى

فقيه خراسانى به حج مىشد ، به كرمانشاهان رسيد ، ابراهيم ابن شيبان كرمانشاهانى را آنجا يافت ، آن سال حج را گذاشت و صحبت وى را لازم گرفت ، چون از دنيا برفت آن روز باران عظيم بود بيرون نتوانستند برد در خانه دفن كردند به عاريت كه باز بيرون برند ، چون خواستند كه بيرون برند در گور نبود ، شيخ الاسلام گفت كه : آن ولايت نه از فقه يافته بود بلكه از آن پيرو صحبت وى يافته بود « 2 » .

ابراهيم بن شيبان كرمانشاهى

از طبقهء رابعه است ، كنيت وى ابو اسحاق است ، شيخ جبل بود در وقت خويش ، از اصحاب ابو عبداللَّه مغربى وابراهيم خواص است .

از عبداللَّه منازل پرسيدند كه در وى چه گوئى ؟ گفت : ( ابراهيم حجة اللَّه على الفقراء و اهل الاداب والمعاملات ) .

در سنهء سبع وثلاثين وثلاثمائه برفت از دنيا .

وى گفته كه : چون درويش گويد نعلين من بايد در وى نگاه نكنى ، يعنى در صحبت بايد كه تو را ملك نباشد « 3 » .

( 1 ) مصدر : زيد . ( 2 ) نفحات الانس : 216 . ( 3 ) نفحات الانس : 215 و 216 .