خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥١

بررسى نامهء نور على شاه

است ، وشايد سيادتش مانند صيّد معصوم على شاه - صادى - باشد .

ومحتمل است كه هر دو سيّد به كسر سين باشد - كه به معنى : گرك است - ، چنان كه ظاهر حال خسران مآل ايشان است كه گرگانند در لباس ميشان ، و از بابت لغز به زبان عربى به خاطر فاتر قاصر رسيده ، كه چون هر يك از ايشان وارد مىشد بر ديگرى مناسب بود كه بگويند شاه رسيد :

روز و شب در وجد حالم يلّلى * محو آن زلف جمالم يلّلى

نيست جز سوداى عشقت در سرم * فارغ از فكر وخيالم يلّلى

قطع كردم ساحل بحر وجود * غرقه در بحر وصالم يلّلى

تا شدم هم صحبت دردى كشان * صافتر ز آب زلالم يلّلى

جز رضاى حق ندارم مطلبى * طالب صاحب كمالم يلّلى

وردّش اين است كه ظرفا گفته‌اند :

روز و شب در قيل وقالى يلّلى * محو هر زلف وجمالى يلّلى

بر رخ هر ساده رُخ از نقش بند * نقش بند خطّ و خالى يلّلى

ضالّى گاهى تو و گاهى مضلّ * در پى وزر ووبالى يلّلى

از شقاوت در ره ايمان ودين * فارغ از فكر وخيالى يلّلى

دور گردد ساحل امن وامان * غرق بحر پر زوالى يلّلى

مايل افعال بداى بد فعال * نبودت هيچ انفعالى يلّلى

از رضاجوئى حق كامل نه اى * در پى هر بىكمالى يلّلى

اصل صوفى جملگى خورسند و تو * با همه در يك جوالى يلّلى