خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٢

جواب از مكتوب بعضى صوفيّه

غزل

رايت ظلم و فساد * گشت ز نو آشكار

آيهء شرك ونفاق * برق فشان بر ديار

گشته عيان همچه شيد * كفر گروه عنيد

گشت ز حق نا اميد * صوفى بى اعتبار

آن كه جهان را به كيد * سوخت به تزوير شيد

گشت اجل را چه صيد * از سخط كردگار

كفر ظهورى نگر * جلوهء كورى نگر

غايت دورى نگر * از جدد استوار

لعنت او صبح وشام * فرض بود بر انام

روح لعينش مدام * باد به دوزخ فگار

ماند از او در جهان * رسم ضلالت عيان

دين مبين مجوس * هست از او يادگار

بدعت مشتاق بين * ملّت فسّاق بين

در خور احراق بين * مانده به دار البوار

اميد كه حضرت عالى اعلا فرعون آسا ، به ضرب عصاى موسى ، و غضب « ربّ الاعلى » ، د رنيل سياه روئى غوطه‌ور گشته ، از دست جبرئيل اجل به طپانچهء « لاى » مرگ چهره آرا گردند ، و مانند شدّاد كج نهاد ، قبل از دخول : ( ارَمَ ذاتِ العِمادَ الَّتى لَمْ يَخْلُقْ مِثْلُها فِى الْبِلادْ ) « 1 » پاى مراد از ركاب حيات تهى ساخته ، عنان اشهب جان به دست قابض ارواح انس وجان

( 1 ) الفجر ( 89 ) : 7 و 8 .