خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٠

جواب از مكتوب بعضى صوفيّه

« مشتاق على » نگشته بالغ * آموخت به خلق دلبرى را

از حرف « دال » - كه دالّ است بر عظمت معبود مقتول - اين غزل رقم زدِ كلك بيان وتحرير مىگردد :

شيطان لعين مجسّم آمد * ابليس به شكل آدم آمد

در بردن دين اهل خرقه * از روز ازل مصمّم آمد

گه عابد « 1 » شمس وشيخ شبليست * گه تابع پور أدهم آمد

يوحى است گهى وگاه افعى * گه عقرب وگاه ارقم آمد

در خاك ديار مكر وتزوير * از جوشش فتنه چون يم آمد

فرعون گهى وگاه هامان * در شركِ جلى مسلم آمد

نمرود گهى وگاه شداد * با كفر ونفاق توأم آمد

گه بولهب است وگاه بوجهل * گه غايط بول وگه دم آمد

گاهى شرر است باغ دين را * گه برق رياض عالم آمد

گاهى بت وگاه بت پرست است * گه ظالم وگاه اظلم آمد

گه مطرب تار وگاه طنبور * گه با نى ناى همدم آمد

در شهر ضلال وملك اضلال * بنياد متين محكم آمد

شايانِ فريب وگاه لعنت * گه در خور هجو وگه ذم آمد

مفعول گهى وگاه فاعل * گه تالى وگه مقدّم آمد

بر محضر كفر وكيد وتلبيس * چون نقش نگينِ خاتم آمد

در خانقهء عناد اسلام * گه مركز قطب اعظم آمد

« مشتاق على » كه كشتن او * بر سينهء خلق مرهم آمد

( 1 ) الف : قائد .