خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩

جواب از مكتوب بعضى صوفيّه

بنگر با نظر فهم در آن عِقْد صحيح تا نماند دگرت دل پى ايشان مخروص « 1 »

از حرف « الف » اين غزل قلمى مىشود :

غزل

گنجينهء مكر وساحرى را * رونق دِهِ دين سامرى را

از روى ضلالت وغوايت * غارت زده شرع جعفرى را

از سعى بليغ همچو ابليس * افراخت لواى كافرى را

آموخته از فسون وتلبيس * در بحر عِمى شناورى را

گَه كرده مباح نرد وشطرنج * گه كرده حلال مسكرى را

گه سالك مسلك شقاوت * گه قائد طور فاجرى را

گه ساده پرست و گاو مرشد * مر ساده رخان آذرى را

گاهى زده دم ز كشف باطن * گه مظهر سرّ ظاهرى را

گه مُثبت شرك ارتداد است * گه معلن كفر ومدبرى را

گاهى به أنا الحق است مشعوف * گه مدعى پيمبرى را

گه قائل إنّنى أنا اللَّه * گاهى خلف است عسكرى را

گه گفته كه لا إله غيرى * گه كرده قبول چاكرى را

إنّى لأظنّ كاذباً فاش * گفته است رسول داورى را

گاهى به مريد كرده طاعت * گه داده مراد مشترى را

تا پشت نداده بر مريدان * نگرفت لواى سرورى را

تا سفره نداد روز دعوت * مجذوب نشد قلندرى را

( 1 ) مخروص / مظنون بودن ، حدس زدن .