خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٢

صورت مكتوب منكوس اسلوب

گاهى است رضا شه طريقت * گه شارع شرع جعفر آمد

گه آيت كبرياى يزدان * مشتاق على اكبر آمد

و اين غزل از حرف « را » كه دلالت بر قرب ظهور حقّ مىكند ، به جهت تسلّى قلب خود ؛ نگاشتهء خامهء اخلاص مىكرد :

غزل

رايت اللَّه نور * گشت دگر آشكار

رونق ديگر گرفت * عالم بى اعتبار

وجه الهى نگر * نور فشان بر بلاد « 1 »

افسر شاهى نگر * سايه فكن بر ديار حاضر ومستور

بين‌غايب مشهور بين * نورٌ على نور بين

لولم تمسسه نار جلوهء نورى نگر * سرّ ظهورى نگر

وجه حضورى نگر * پرده گشا از عذار

عاشق محبوب بين * سالك مجذوب بين

طالب مطلوب بين * پرده در پرده دار

عدل ومروت نگر * حلم وفتوّت نگر

علم نبوّت نگر * همّت مردانِ كار

معركهء سخت بين * شاه نكوبخت بين

بر زبر تخت بين * ظلّ خدا را قرار

سرّ بدايت نگر * رمز نهايت نگر

( 1 ) ب ، ج : ملأ .