خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

صورت استشهاد قاصر از فضلا واكابر وانظار آنان

اجمالى قطعى كه قابل شك و شبهه نباشد دارد - كه اين طايفه كه مستشهد عليه رئيس ايشان است - اعتنا به احكام شرعيهء فرعيه ندارند ، و در فروع بسيار بىمبالات وبىباك مىباشند ، و زياده بر اين فقير « عبدالصمد همدانى » را به سرحد علم نرسيده است ، واللَّه تعالى يعلم .

محل مهر عالى جناب فضائل مآب علّامى آخوند ملا عبد الصمد همدانى كه از جملهء مريدين مرتدّين با متّقين است .

به عزّ عرض عالى مىرساند كه كتاب كريم وخطاب لازم التكريم - يعنى رقيمهء كريمهء اشفاق طراز ، ونميقهء انيقهء ملاطفت پرداز - در ايمن اوان واسعد ازمنه عزّ نزول ارزانى فرموده ، نعمت وصولش زبان اخلاص ترجمان را به بيان ( الحمدللَّه الذي أنزل على عبده الكتاب ) گشود ، و از روايح نسرين فوائح فقرات ملاطفت مدلولش هزار گونه غنچهء بهجت از گلبن خاطر آغاز شكفتگى نمود ، وبخصوص معلومات مخلص دربارهء صيّد معصوم على هندى ونور على شاه كه مقرّر شده بود كه به عرض عالى برساند :

مخدوماً چنان كه طالب تفصيل اين مقدمه باشد اين معنى واضح است كه :

آنچه را مخلص با كمال مجاهده در ظرف معاشرت هشت سال متمادى به علاوهء اسباب وآلات خارجيه معلوم كرده باشد اظهار آن در اين مختصرات ميسور نمىشود ، بلكه خامهء هزار زبان را در محفل بيان اظهار ؛ عشرى از اعشار آن مقدور نيست ، وچنانكه خواهد كه مجمل آن را معروض دارد حقيقت مفهومات خود را عرض نكرده خواهد بود .

بارى از بابت : « مالا يُدرك كلّه لا يُترك كلّه » « 1 » به نگارش همين قدر ؛ اكتفا

( 1 ) عوالى اللئالى : 4 / 58 حديث 207 .