خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧١

مذهب صوفيّه وعلت استشهاد بزرگان به كلمات آنان

را كافر مىداند ، به سبب روايتى كه بخارى در صحيح خود ايراد نموده « 1 » ، وحال آنكه اجماع شيعه واقع شده بر اينكه ابو طالب مؤمن بوده ، و بر ايمان مرده است « 2 » .

وشيعيان اماميه اجماع نموده‌اند بر اينكه پيغمبران واوصياى ايشان مبرّا ومنزّه‌اند از كفر پدران وزناى مادران ؛ تا به حضرت آدم وحوا عليهما السلام وجمعى كثير از سنيان در نايبان پيغمبران موافقت نموده‌اند با شيعيان ، چنان كه در حاشى رسالهء اماميه ايراد نموده‌ام « 3 » .

و در « رياض الشعراء » در ترجمهء بابا على شاه گفته كه : از واصلان بوده .

گويند كه : ملّا جامى در وقتى كه در نماز اقتدا به وى كرده بود ، به جاى « الحمد » اين بيت را خوانده بود :

شعر

منِ رندِ بى سر و پا * زغم تو غم ندارم

زغم تو آنچنانم * كه غم تو هم ندارم « 4 »

و در ترجمهء ملّا جامى گفته كه : اصل او از اصفهان ، ومولدش بلدهء جام وتصانيفش پنجاه و چهار كه موافق است با تخلّصش ، وتاريخ وفاتش كاشف سرّ إله « 5 » .

( 1 ) صحيح بخارى : 5 / 208 . ( 2 ) مجمع البيان : 2 / 287 . ( 3 ) سنة الهداية : 439 ، نهج الحق : 142 ، بحارالانوار : 38 / 62 . ( 4 ) رياض الشعراء : 243 . ( 5 ) رياض الشعراء : 69 .