مواعظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٥

شبهات آن عتاب دارند

فرمود - در وقتى كه او را زهر خورانيده بودند - كه مىگويد بر او وارد شدم ، طشتى در جلوش ديدم كه جگر آن حضرت قطعه قطعه با خون بيرون مىآمد و در ميان آن طشت ريخته مىشد و عرض كردم چرا معالجه نمىكنيد ؟ فرمود : اى بندهء خدا مرگ را به چه معالجه كنم ؟ گفتم : إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ! . عرض كردم :

حالا كه چنين است مرا موعظه فرماى اى زادهء رسول خدا ، فرمود : بلى و شروع كرد به موعظه تا آنكه نفسش قطع شد و رنگش زرد شد . آن وقت برادرش حسين خود را بر روى برادر انداخت و سر و روى او را مىبوسيد ، قدرى باهم نجوى گفتند طولى نكشيد كه فرياد بلند شد ، إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ! حسن [ عليه السّلام ] درگذشت « 1 » .

آن بزرگواران ببين چه اهتمامى به موعظه كردن داشته‌اند كه جان داده‌اند و مشغول موعظه كردن بوده‌اند ، تو در شنيدن و گوش گرفتن موعظه هيچ اهمّيت نمىدهى و مواعظ را افسانه مىپندارى ، يك روزى بفهمى كه اهمّ مطالب بود .

از آن جمله به او فرمود :

« اعلم أنّ في حلالها حساب و في حرامها عقاب و في شبهاتها عتاب » « 2 » .

شبهات آن عتاب دارند

شبهات آن عتاب دارند

زيرا كه راه محرّمات‌اند ، محرّمات حماى « 3 » خداوندى هستند ، كسى كه

( 1 ) - البحار : 44 / 138 / 6 . ( 2 ) - : « بدان و آگاه باش كه در حلال دنيا حساب است و در حرام آن عقوبت و در شبهات آن نيز عتاب » . ( 3 ) - محدودهء ممنوعه . و در لغت : « حمى » : قرق ، محدوده‌اى است كه كسى حقّ -