مواعظ ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٧

[ 20 ] [ مجلس بيستم : صبر ]

« أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ » « 1 »

« وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى [ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ ] بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ » « 2 »

و فرمود : « وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا » « 3 » .

* * * * * * * * * *

- راهنمائى به خير كند يا در مقام مشورت رأيش به طرف خير باشد خود شريك آن كار خير است ، و هركس به كار بد دستور دهد يا راهنمائى كند و يا نظر مشورتى بد داشته باشد خودش شريك خواهد بود » . ( 1 ) - الأنفال : 28 . : « همانا مالها و فرزندانتان آزمونى هستند » . ( 2 ) - الأعراف : 137 . : « و سخن ( وعدهء ) نيكوى پروردگار تو بر فرزندان اسرائيل به پاداش آن شكيبائى كه كردند انجام يافت و آنچه را فرعون و قوم او مىساختند - از بناها و كوشك‌ها - و آنچه را برمىافراشتند - از داربست‌ها و سايه‌بانها - ويران كرديم » . ( 3 ) - همان . : « و به مردمى كه ناتوان و زبون شمرده مىشدند ، خاورها و باخترهاى آن سرزمين را كه در آنها بركت نهاديم به ميراث داديم » .