مواعظ ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٥

[ 19 ] [ مجلس نوزدهم : كفاره گناه ]

و قتل النّفس الّتي حرّم اللّه إلّا بالحقّ ، لأنّ اللّه عزّ و جلّ يقول : « وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها » « 1 » ،

و قذف المحصنات ، لأنّ اللّه عزّ و جلّ يقول : « إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ » « 2 » ،

و أكل مال اليتيم [ ظلما ] لقول اللّه عزّ و جلّ : « إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً » ، « 3 »

و الفرار [ من الزّحف ] ، لأنّ اللّه عزّ و جلّ يقول : « وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ » ، « 4 »

و أكل الرّبوا ، لأنّ اللّه عزّ و جلّ يقول : « الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ

( 1 ) - و نيز آدم‌كشى به ناحق ، زيرا خداوند مى فرما يد : « و هركه مؤمنى راى به عمد بكشد سزاى او دوزخ است كه جاودانه در آن باشد - النساء : 93 » . ( 2 ) - و نيز نسبت ناروا دادن به زنان پاكدامن ، زيرا خداوند عز و جل مى فرما يد : « همانا كسانى كه زنان پاكدامن بى خبر باايمان راى به زنا نسبت مى دهند در اين جهان و آن جهان لعنت شده‌اند و آنان راست عذابى بزرگ - نور : 22 » . ( 3 ) - و خوردن مال يتيم ، زيرا خداوند با عزت و جلال مى فرما يد : « همانا كسانى كه مالهاى يتيمان راى به ستم مى خورند جز اين نيست كه در شكمهاشان آتشى فرو فرومىخورند و زودا كه به آتش افروخته دوزخ درآيند - نساء : 9 » . ( 4 ) - و فرار از مقابل حملة دشمن ، زيرا خدا مى فرما يد : « و هركه در آن روز - روز جنگ - پشت خويش به آنها بگرداند - مگر براى آنكه در كارزار كامگارتر باشد به سويى ديگر شود يا در گروهى [ ديگر از سپاه مسلمانان ] جى ء گيرد - پس به خشمى از خدا بازگشته - گرفتار خشم خدا شده - و جىء او دوزخ است ، و بد بازگشتگاهى است - انفال : 16 » .