مواعظ ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٨

[ 18 ] [ مجلس هجدهم : شرايط استغفار ]

آفريدگار به استغفار در اسحار مدح فرمود :

« كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » « 1 »

« طوبى لمن وجد في صحيفته يوم القيامة تحت كلّ ذنب : « أستغفر اللّه » » . « 2 »

استغفار موجب آمرزش گناه و مانع از نزول عذاب است .

« لكلّ داء دواء و دواء الذّنوب الاستغفار » . « 3 »

« وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » « 4 » .

به خصوص در اسحار كه عذاب منجّز به آن دفع مىشود .

و در چند موقع به استغفار مخصوص امر شده است :

- « كشف الغمّه » گويد : « انبياء چون دلهاشان مستغرق ذكر خدا ( و ياد او ) است و متوجّه كمال و محو جلال اويند و هر نوع اشتغال به خوردنى و نوشيدنى و زناشوئى از مباحات ايجاد تيرگى در دل ايشان مىكند ، و چون آن را به خود روا ندانند ؛ از آن حال به سوى خدا استغفار و توبه كنند ، زيرا همان اشتغال كوچك و مباح را براى خود خطا و گناه دانند و از آن توبه كنند » » . ( 1 ) - الذّاريات : 17 - 18 . : « اندكى از شب را مىخفتند - و بيشتر آن را به نماز و عبادت برمىخاستند . * و سحرگاهان آمرزش مىخواستند » . ( 2 ) - البحار : 90 / 280 / 15 . : « خوشا به حال كسى كه به روز قيامت وقتى نظر به نامهء اعمالش مىاندازد ذيل هر گناهى يك استغفار بيابد » . ( 3 ) - البحار : 90 / 279 / 11 . : « هر بيمارى را دارو و درمانى است و درمان و داروى شفابخش گناهان ، استغفار و طلب آمرزش است » . ( 4 ) - الأنفال : 33 . : « و خدا بر آن نيست كه آنان را عذاب كند در حالى كه تو در ميان ايشانى ، و خدا عذاب‌كنندهء آنان نيست در حالى كه آمرزش مىخواهند » .