غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤

1850

1837

1837 العاقل إذا سكت فكر و اذا نطق ذكر و اذا نظر اعتبر : خردمند بگاه خموشى بينديشد و بگاه گفتار به ياد خدا باشد و بهنگام نگاه كردن پند پذيرد .

1838

1838 ألدّاعى بلا عمل كالقوس بلا وتر : خواننده بدون عمل همچون كمان بدون زه است .

1839

1839 المروءة اجتناب الرّجل ما يشينه و اكتسابه ما يزينه : مردانگى دورى گزيدن مرد است از آنچه كه او را زشت دارد و بدست آوردن او است آنچه كه او را زيبا سازد .

1840

1840 ألرّفيق فى دنياه كالرّقيق فى دينه : رفيق و يار در دنيا همچون يار در دين است ( يعنى كاملا بايد مراعات جهات دينى را بكند ) .

1841

1841 الغنى باللهّ أعظم الغنى : بالاترين توانگريها توانگرى بواسطهء خدا است .

1842

1842 الغنى به غير اللّه أعظم الفقر و الشّقا : توانگرى بدون خدا بالاترين ندارى و بدبختى است .

1843

1843 العلم أكثر من أن يحاط به فخذوا من كلّ علم أحسنه : دانش بيش از آنست كه بتوان آن را در چنبر تصرّف كشيد فلذا از هر دانشى بهتر آن را فرا گيرند ( و باقى را واگذاريد ) .

1844

1844 ألسّخاء و الشّجاعة غرائز شريفة يضعها اللّه سبحانه فيمن أحبهّ و أمتحنه : بخشايشگرى و دلاورى خوهاى ارجمندى هستند كه خداوند سبحان آنها را در هر كس كه او را دوست دارد و آزمايش كرده باشد قرار مىدهد .

1845

1845 الجبن و الحرص و البخل غرائز سوء يجمعها سوء الظن باللهّ : ترس و آز و بخل خوهاى زشتى اند كه آنها را سوء ظنّ به خدا گرد مى آورد .

1846

1846 ألصّبر على البلاء أفضل من العافية فى الرّخاء شكيب در گرفتارى برتر از تندرستى در آسايش است

1847

1847 العقل أغنى الغنى و غاية الشّرف فى الاخرة و الدّنيا خردمندى برترين توانگرى و انتها درجهء ارجمندى در آخرت و دنيا است .

1848

1848 الكريم يجفو إذا عنّف ويلين اذا استعطف جوانمرد هنگامى كه درشتى بيند دورى گزيند و گاهى كه از وى درخواست مهر و محبّت شود نرم گردد

1849

1849 أللّئيم يجفو اذا استعطف و يلين اذا عنّف ناكس گاهى كه نرمى بيند جفا و درشتى كند و گاهى كه درشتى بيند به مهر و نرمى گرايد

1850

1850 المؤمن إذا سئل أسعف و إذا سئل خفّف : مؤمن را هرگاه چيزى خواهند بدهد و هرگاه چيزى خواهد سبك گيرد