غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨

1767

از در افتادن و سرگردانى مى رهاند .

1755

1755 ألصّديق أفضل عدّة و أبقى مودّة : يار نيك برترين پناه و در دوستى پايدارتر است .

1756

1756 العاقل من هجر شهوته و باع دنياه باخرته خردمند كسى است كه شهوتش را دور سازد و دنيايش را بآخرتش بفروشد .

أفان بباق نشتريه سفاهة * و سخطا برضوان و نارا بجنّة

. ( عنه عليه السّلام ) .

دنيا بدين خريدنت از بى بصيرتى است * اى بد معامله به همه هيچ مى خرى

. ( سعدى )

1757

1757 الجاهل لا يرتدع و بالمواعظ لا ينتفع : نادان ( از راهى كه مى رود ) باز گشتنى نيست و از پندها سود بردنى نه

1758

1758 المؤمن عفيف مقتنع متنزهّ متورّع : مؤمن پاكدامن سازگار دورى كننده پرهيزكار است .

1759

1759 ألصّبر على طاعة اللّه أهون من الصّبر على عقوبته : بر طاعت خدا شكيب ورزيدن آسانتر تا بر كيفر و زجرش صبر كردن .

1760

1760 العاقل لا يتكلّم إلّا لحاجته أو لحجتّه و لا يشتغل إلّا بصلاح آخرته : خردمند سخن نگويد مگر يا براى حاجتش يا براى حجّتش و غلبه بر دشمنش و مشغول نمى شود مگر باصلاح امور آخرتش .

1761

1761 البخيل فى الدّنيا مذموم و فى الأخرة معذّب ملوم : بخيل در دنيا نكوهيده و در آخرت گرفتار و نكوهش شده است .

1762

1762 ألظّلم يزلّ القدم و يسلب النّعم و يهلك الأمم ستمكارى پى ( حيات انسانى ) را مى لغزاند و نعمت را مى گرداند و امّتها را هلاك مى سازد .

1763

1763 العلم يدلّ على العقل فمن علم عقل : دانش دليل بر خرد است فلذا هر كه دانشمند شد خردمند است

1764

1764 العلم محيى النّفس و منير العقل و مميت الجهل : دانش انسان را زنده مى دارد و خرد را نور مى بخشد و نادانى را مى كشد .

1765

1765 العاقل من تورّع عن الذّنوب و تنزهّ من العيوب خردمند كسى است كه از گناهان بپرهيزد و از زشتيها پاك باشد

1766

1766 ألسّخاء يمحّص الذّنوب و يجلب محبّة القلوب بخشش گناهان را نابود مى سازد و مهر دلها را بدست مى آورد

1767

1767 ألكيّس أصله عقله و مروءته خلقه و دينه حسبه : مرد زيرك بنيادش خردش و مردانگيش خويش و دينش حسب و نسبش مىباشد .