غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢

1465

1446 القانع غنىّ و إن جاع و عرى : قانع توانگر است اگر چه گرسنه و برهنه باشد .

1447 ألظّنّ يخطى و اليقين يصيب و لا يخطى ء : گمان خطا لكن يقين درست مى رود و خطا نمى كند .

1448 ألحظّ يسعى إلى من لا يخبطه بخش و بهره بسوى كسى كه آن را تباه نسازد مى شتابد .

1449 ألرّزق يطلب من لا يطلبه : روزى جوياى كسى است كه آن را نجويد ( و در طلبش پر نكوشد ) .

1450 البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه : بخل يار و صاحبش خوار و دورى كننده‌اش را ارجمند مى دارد .

1451 المؤمن ينصف من لا ينصفه : مؤمن با آن كس كه با وى بى انصافى كند بانصاف رفتار مى نمايد .

1452 ألدّنيا سمّ يأكله من لا يعرفه : جهان زهرى است كشنده آنكه او را نشناسد مى نوشد .

1453 الأرزاق لا تنال بالحرص و المطالبة : روزيها بحرص زدن و دنبال آنها دويدن به انسان نرسند

1454 العزلة أفضل شيم الأكياس : گوشه‌گيرى از مردم بالاترين روش زيركان است .

1455 اليأس خير من الضّرع إلى النّاس : ناكامى خوشتر تا دست بينوائى بسوى مردم دراز كردن .

1456 الكرم أعطف من الرّحم : بخشش از خويشاوندى پيوند كننده‌تر و مهر آورنده‌تر است .

1457 ألصّمت زين العلم و عنوان الحلم : خاموشى آرايش دانش و نشانهء بردبارى است .

1458 الإيثار أعلى مراتب الكرم و أفضل الشّيم برگزيدن ديگران بالاترين درجات بخشش و برترين روشها است .

1459 الحلم نظام أمر المؤمن : بردبارى سبب پيوند رشتهء كار مؤمن است .

1460 ألجنّة جزاء كلّ مؤمن محسن : بهشت پاداش كار هر مؤمن نكوكارى است .

1461 الفقير فى الوطن ممتهن : نادار در وطن خوار است .

1462 الغنى فى الغربة وطن : درائى در غربت وطن است .

1463 المرأة عقرب حلوة اللّسبة : زن كژدمى است كه گزشش شيرين است .

1464 الفقر فى الوطن غربة : ناداراى در وطن غريبى است .

1465 القلوب أقفال و مفاتحها السّؤال : دلها قفلهايى هستند كه كليدشان سؤال است ( هنگامى كه لب بدر خواست