غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧

1367

1348 إخلاص العمل من قوّة اليقين و صلاح النّيّة پاكيزه‌كارى از يقين استوار و درون پاك است .

1349 المصائب بالسّويّة مقسومة بين البريّة مصيبتها بطور تساوى و يكسان ميان مردم تقسيم شده است ( و هر كس باندازهء توانائيش بار روى دوشش نهاده شده است )

1350 العالم الّذى لا يملّ من تعلّم العلم دانشمند كسى است كه از آموزش دانش ملول و خسته نگردد .

1351 الحليم الّذى لا يشقّ عليه مؤنة الحلم بردبار كسى است كه بر داشتن بار بردبارى بر وى گران نيفتد .

1352 المؤمن غريزته النّصح و سجيتّه الكظم مؤمن دأبش پند دادن و خويش خشم را فرو خوردن است .

1353 ألأيّام توضح السّرائر الكامنة روزگار از روى اسرار پوشيده پرده مى افكند .

1354 الأعمال فى الدّنيا تجارة الاخرة كار كردن در دنيا براى خدا بازرگانى آخرتى است .

1355 الفقر مع الدّين موت الأحمر درويشى با قرض دارى مرگ سرخ است .

1356 الفقر مع الدّين الشّقاء الأكبر درويشى با قرض دارى بدبختى بزرگ است .

1357 ألتّأنّى فى الفعل يؤمن الخطل آهستگى در كردار انسان را از لغزش بر كنار مى دارد .

1358 ألتّروّى فى القول يؤمن الزّلل : بگاه گفتار انديشه را كار بستن شخص را از لغزيدن ايمن مى دارد .

1359 المواساة أفضل الأعمال برترين اعمال اعمال مواساة است .

1360 المداراة أحمد الخلال مدارا كردن با مردم ستوده‌ترين خوى ها است .

1361 أخو العزّ من تحلّى بالطّاعة برادر عزّت ( يعنى صاحب عزّت ) كسى است با زيور فرمانبردارى آراسته باشد

1362 أخو الغنى من التحف بالقناعة برادر بى نيازى ( يعنى صاحب توانگرى ) كسى است كه قناعت را روانداز خود سازد

1363 ألزّهد فى الدّنيا الرّاحة العظمى آسايش بزرگتر از دنيا بريدن و كنار كشيدن است .

1364 الاستهتار بالنّساء شيمة النّوكى زنان را دل سپردن شيوهء گولان و احمقان است .

1365 ألأتّكال على القضاء أروح بر قضاى الهى تكيه زدن آسايش بخش تر است .

1366 الاشتغال بتهذيب النّفس أصلح : بپاكيزگى نفس پرداختن سازگارتر است .

1367 العمل بطاعة اللّه أربح : دستورات خدا را كار بستن سودمندتر است