غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥

1327

كه بسيار منّت گذارد .

1309 العاقل من بذل نداه خردمند كسى است كه خير و عطايش را ببخشد .

1310 الحازم من كفّ أذاه دورانديش كسى است كه دست از آزار مردم بكشد .

1311 إخلاص التّوبة يسقط الحوبة با خلوص نيّت به خدا بازگشتن گناه را از بين مى برد .

1312 إحسان النّيّة يوجب المثوبة حسن نيّت لازم مى دارد ثواب و پاداش نيكو را .

1313 الحصر خير من الهذر نتوان گفتن از هذيان و بيهوده گفتن خوشتر است .

1314 الهذر مقرّب من الغير هذيان و هرزه درائى شخص را برسوائى نزديك مىكند .

1315 الحصر يضعف الحجّة درماندگى در تكلّم باعث سستى و ناتوانى دليل و برهان مىشود

1316 الهذر يأتي على المهجة ژاژخواهى بر جان زيان مى زند

1317 الحسود غضبان على القدر رشكبر بر مقدّرات خدا خشمگين است .

1318 المخاطر متهجّم على الغرر آنكه خويش را بمخاطرات مى افكند بر چيزهاى فريبنده هجوم مىكند .

1319 ألغنىّ من استغنى بالقناعة توانگر كسى است كه بواسطهء قناعت توانگر شود .

1320 العزيز من اعتزّ بالطّاعة ارجمند كسى است كه بواسطهء بندگى خدا عزيز و ارجمند باشد .

1321 الأباطيل موقعة فى الأضاليل ناحقها و باطلها در گمراهيها واقع مى گرداند ( و حق همواره با اهل ايمان و هدايت ملازم است ) .

1322 البخيل متحجّج بالمعاذير و التّعاليل بخيل هماره بعذرها و علتها ( ى بى جا و بيهوده ) بهانه مى آورد .

1323 العقل زيّن لمن رزقه خرد براى شخص خردمند زيبائى و آرايشى است .

1324 العلم رشد لمن عمل به دانش براى كسى كه آن را به كار بندد رشد و هدايت است .

1325 الفكر فى غير الحكمة هوس در غير حكمت الهى انديشيدن هوا و هوس است .

1326 ألصّمت به غير تفكّر خرس بدون انديشه خاموش نشستن گنگى و لالى است ( فلذا خاموشى مردان حق هميشه توام با انديشه و آيات الهى است ) .

1327 الخلق المحمود من ثمار العقل خوى خوش از ميوه‌هاى بوستان خرد است .