غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١

1251

شاخهاى دور انديشى است ( و انسان با انديشهء راست ره به مقصود برد ) .

1232

1232 ألمروّة من كلّ خيانة عريّة بريّة مردانگى از هر خيانت و آلودگى پاك و بيزار است .

1233

1233 العاقل من وعظته التّجارب و خردمند كسى است كه تجربه‌ها وى را پند آموزند ( و آنها را بموقع به كار بندند )

1234

1234 الجاهل من خدعته المطالب نادان كسى است كه امور گوناگون جهانش بفريبد .

1235

1235 ألسّلطان الجائر نحيف البرى ء پادشاه ستمگر بى گناه را مى ترساند

1236

1236 الأمير السّوء يصطنع البذىّ فرمان فرماى بد به ناسزا گوى بد زبان نيكى كند .

1237

1237 الجمال الظّاهر حسن الصّورة خوش سيمائى زيبائى ظاهر است .

1238

1238 الجمال الباطن حسن السّريرة خوش باطنى زيبائى باطن است .

1239

1239 العاقل من أمات شهوته خردمند كسى است كه شهوتش را بميراند .

1240

1240 ألقوىّ من قمع لذتّه توانا كسى است كه خوشيها و لذّتش را از هم بپاشد .

1241

1241 ألنّفاق من أثا فى الذّلّ دوروئى از ديگ پايه‌هاى خوارى است .

1242

1242 الحمق من ثمار الجهل ابلهى از ميوه‌هاى درخت نادانى است .

1243

1243 الجزع أتعب من الصّبر رنج بيتابى بيش از شكيبائى است .

1244

1244 الخير أسهل من فعل الشّرّ كار خوب آسانتر از كار زشت است .

1245

1245 الاشتغال بالفائت يضيّع الوقت سرگرمى به آن چه وقت را تباه مى سازد ( و بايد به كار آخرت باقى پرداخت ) .

1246

1246 ألرّغبة فى الدّنيا توجب المقت دل به دنيا بستن موجب دشمنى است ( هم انسان دشمن خدا مى گردد و هم مردم دشمن انسان ) .

1247

1247 المشيب رسول الموت موى سپيد پيك مرگست

1248

1248 ألمجرّب أحكم من الطّبيب آزموده ( و سرد و گرم روزگار چشيده ) از طبيب كار آگاه‌تر است .

1249

1249 الغريب من ليس له حبيب مرد بى دوست غريب است

1250

1250 ألدّنيا كيوم مضى و شهر انقضى جهان همچون روزى است كه برود و ماهى است كه سر آيد .

1251

1251 ألدّنيا دار الغرباء و موطن الأشقياء :