غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠

1231

1210 إذاعة سرّ أودعته غدر فاش كردن رازى كه بتواش سپرده‌اند خيانت است .

1211 ألشرّه أسّ كلّ شرّ آزمندى ريشه هر شرّى است

1212 ألعفّة رأس كلّ خير پاكدامنى و كنار كشيدن از محرّمات الهى ريشهء همهء خوبيها است .

1213 المواعظ شفاء لمن عمل بها پندها براى آنكه پند پذير است دارو ( ى درد ) است .

1214 الأمانة فضيلة لمن أدّاها امانت براى ادا كنندهء آن فضيلتى است .

1215 ألسّامع للغيبة كالمغتاب غيبت شنو همچون غيبت كن است .

1216 المصيبة بالصّبر أعظم المصائب بالاترين مصيبات مصيبت بى صبرى است .

1217 ألدّهر موكّل بتشتيت الألّاف روزگار بپراكندگى پيوندها گمارده شده است .

1218 الأمور المنتظمة يفسدها الخلاف مخالفت كارهاى با سرو سامان را سر هم مى ريزد .

1219 ألتّجمّل من أخلاق المؤمنين آراسته شدن از خوهاى اهل ايمان است

1220 ألتّكلّف من أخلاق المنافقين وانمود آراسته شدن از خوهاى منافقان است

1221 الجدل فى الدّين يفسد اليقين مجادله در دين يقين را از بين مى برد .

1222 ألنّاس أبناء ما يحسنون مردم فرزندان آنچه كه خوب دانست و بجاى آورده‌اند

1223 ألصّاحب كالرّقعة فاتخّذه مشاكلا يار چون پينهء جامه است پس او را همرنگ انتخاب كن

1224 ألرّفيق كالصّديق فاختره موافقا همراه مانند دوست است او را با خود سازگار گير .

1225 الكذب يؤدّى إلى النّفاق دروغ كار را بدوروئى مى كشاند .

1226 ألشرّه من مساوى الأخلاق آزمندى از خوهاى زشت است .

1227 إعجاب المرء بنفسه حمق ابلهى است كه شخص از خودش خوشش آيد .

1228 الإفراط فى المزح خرق ابلهى است كه انسان در مزاح اندازه نگه ندارد .

1229 الحلم نور جوهره العقل بردبارى نوريست كه گوهر آن خرد است .

1230 ألسّخاء عنوان المروّة و النّبل بخشندگى نشانهء مردانگى و بزرگوارى است .

1231 ألصّواب من فروع الرّويّة راست روى از