غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢

998

964

964 ألدّنيا مصرع العقول جهان جاى در افتادن خردها است

965

965 ألشّهوات تسترق الجهول آرزوها اسير كنندهء شخص نادان است

966

966 الإنصاف زين الأمرة دادگسترى آرايش حكومت است

967

967 العفو زكات القدرة گذشت از گناه زكات توانائى است

968

968 الموعظة نصيحة شافية پند و اندرز چيزيست شفا دهندهء ( دردها )

969

969 الفكر مراة صافية فكر و انديشه آئينه ايست شفّاف و روشن

970

970 العجلة تمنع الإصابة شتاب در امور انسان را از رسيدن باز مى دارد

971

971 المعصية تمنع الإجابة گناه بازدارندهء اجابت دعا است

972

972 أللّجاج بذر الشّرّ ستيزه خوئى تخم شرّ و فساد است .

973

973 الجهل فساد كلّ أمر نادانى تباه كنندهء همه كارها است

974

974 اليأس عتق مريح نااميدى از مردم آزادى آسايش بخشى است

975

975 الاحتمال خلق سجيح بردبارى خوئى است ستوده و نيك

976

976 القناعة أهنأ عيشة قناعت گواراترين عيش و زندگى است

977

977 الغضب مثير الطّيش خشم انگيزندهء سبكسرى است

978

978 الفكر جلاء العقول فكر و انديشه روشن كنندهء خردها است .

979

979 الحمق يوجب الفضول ابلهى موجب زياده روى است

980

980 أللّهو قوت الحماقة بازيگرى خوراك و نيرو دهندهء ابلهى است

981

981 العجب رأس الحماقة خودخواهى رأس و ريشهء ابلهى است .

982

982 ألتّواضع زكات الشّرف فروتنى افزايندهء بزرگى است .

983

983 العجب آفة الشّرف خودپسندى زائل كنندهء شرافت است

984

984 ألتّقوى مفتاح الصّلاح پرهيزكارى كليد باب درستى است

985

985 ألتّوفيق رأس النّجاح موفقيّت رأس رستگارى است

986

986 الحسد يفنى الجسد رشك نابود كنندهء پيكر است

987

987 الكريم بريئى من الحسد جوانمرد از رشكبرى بدور است .

988

988 المنايا تقطع الآمال مرگ ها قطع كنندهء آرزوهايند

989

989 ألأمانىّ همّة الرّجال آرزوها آهنگ و جولانگاه رادمردان است .

990

990 القناعة سيف لا ينبو قناعت شمشيريست كند نشدنى

991

991 الأيمان شهاب لا يخبو ايمان درخشان ستاره‌ايست فرو نرفتنى

992

992 ألصّبر مطيّة لا تكبو شكيبائى شتريست رهوار و بسر در نيامدنى

993

993 العيون مصائد الشّيطان ديده‌ها دامهاى شيطان اند

994

994 الإيثار أعلى الأيمان برگزيدن ديگران بالاترين ايمانست

995

995 ألتّوفيق عناية الرّحمن كامكارى يارى خداوند است

996

996 القدرة تنسى الحفيظة توانائى فراموش كنندهء تقيه است ( بسا اشخاص كه بهنگام ناتوانى اشخاص را منظور دارند لكن همين كه بنوا و نيروئى رسيدند محافظه‌كارى را از ياد مى برند )

997

997 العجب يظهر النّقيصة خودپسندى نقص و زشتى و ناكسى شخص را آشكار مى سازد .

998

998 ألسّلوّ حاصل الشّوق فراموشى محصول و در آمد شوق است ( انسان بهر چيزى دلبستگى داشته باشد در آن راه با كمال گشاده‌روئى و عشق هر رنج و سختى را تحمّل مى نمايد )