غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧

80

غفلت دل ( پند ) شنيدن گوش سودمند نيست .

68

68 سلّم الشّرف التّواضع و السّخاء : فروتنى و بخشندگى نردبان بزرگى و شرف اند .

69

69 ساع سريع نجا و طالب بطى ء رجا : كوشنده تندرو ( در آخرت ) رستگارى يافت و خواهندهء كندر و اميدوار ماند .

70

70 سخف المنطق يزرى بالبهاء و المروّة : سخن را سبك و بى وزن گفتن زيب و بهاى مردانگى را عيبناك مى سازد .

71

71 سوء المنطق يزرى بالقدر و يفسد الأخوّة گفتار زشت جاه و رتبهء مرد را مى كاهد و برادرى را تباه مى سازد .

72

72 ساهل الدّهر ما ذلّ لك قعوده و لا تخاطر بشى ء رجاء أكثر منه : ما دام كه كار بكام و روزگار براى تو رام و افتاده است تو نيز كار زمانه را بر خويش آسان گير و بيش از سازگارى چيزى از آن اميد نداشته باش .

73

73 سعادة الرّجل فى احراز دينه و العمل لآخرته نيكبختى مرد در اينست كه دينش را حفظ كند و براى آخرتش كار كند .

74

74 سوء الظّنّ يردى مصاحبه و ينجى مجانبه : بدگمانى رفيقش را بسر در مى افكند و دورى كننده از خود را ( از گرفتارى دنيا و آخرت ) مى رهاند .

75

75 سبع اكول حطوم خير من وال غشوم ظلوم آن درندهء كه طعمهء خويش را خورنده و درهم شكننده است بهتر از فرماندارى است كه ستمگر و درهم شكنندهء مردم است .

76

76 سوء الخلق شؤم و الإساءة الى المحسن لوم : بدخوئى زشت و با نيكوكار بدى كردن نكوهيده است .

77

77 سوء الجوار و الإساءة الى الأبرار من أعظم اللّؤم : بهمسايگى و با نيكان بدى كردن از بزرگترين زشتيها است .

78

78 سفك الدّماء به غير حقّها يدعوا الى حلول النّقمة و زوال النّعمة : خون ناحق ريختن كار را بخشم خدا و از بين بردن نعمت مى كشاند .

79

79 سل المعروف ممّن ينساه و اصطنعه الى من يذكره : خوبى را از آن كس كه فراموشش مىكند باز گير و در بارهء آن كس كه به ياد دارد به كار بند .

80

80 سرّك أسيرك فإن أفشيته صرت أسيره : راز تو اسير تو است اگر آن را فاش كردى