غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧

48

آتش جهنّم ) مى رهاند و ميل و دل باختنت بدان دنيا تو را بسر در مى افكند ( و بدبخت مى سازد ) .

34

34 زلّة اللّسان تأتى على الإنسان : لغزش زبان زيان است ( و او را بيچاره مى سازد ) .

35

35 زلّة اللّسان أشدّ من جرح السّنان : لغزش زبان زيانش بر انسان از زخم نيزه و سنان كارى تر است .

36

36 زلّة العاقل محذورة : لغزش شخص خردمند خطرناك است .

37

37 زلّة الجاهل معذورة : لغزش نادان عذرش پذيرفته است ( بخلاف دانا كه مسئول است و عذرش پذيرفتنى نيست ) .

38

38 زلّة العاقل شديدة النّكاية : لغزش مرد خردمند اثرش ( بر مردم ) سخت است .

39

39 زلّة العالم كبيرة الجناية : لغزش شخص عالم و دانشمند جنايتش بزرگ است .

40

40 زيادة العقل تنجى : عقل كه ( بر جهل ) بچربد انسان را مى رهاند .

41

41 زيادة الجهل تردى : جهل كه ( بر عقل ) بچربد انسان را بسر در مى افكند .

42

42 زوال الدّول باصطناع السّفّل : كار را بمردم پست و ناكس سپردن دولتها را از بين بردنست

43

43 زيادة الشّكر و صلة الرّحم تزيدان النّعم و تفسحان فى الأجل : شكر را فزودن و با خويش پيوند نمودن در نعمتها افزودن و اجل را دور كردن و وسعت دادن است .

44

44 زهد المرء فيما يفنى على قدر يقينه بما يبقى : زهد ورزيدن مرد در آنچه ( از مال جهان ) كه نابود شدنى است باندازهء يقين او است به آن چه ( از ثوابهاى آخرت ) كه باقى و بودنى است .

45

45 زاد المرء إلى الأخرة الورع و التّقى : توشهء كه مرد بسوى آخرت مى كشد پرهيز و پارسائى است .

46

46 زيادة الدّنيا يفسد الأخرة : دنيا را افزودن آخرت را تباه ساختن است .

47

47 زرفى اللّه أهل طاعته و خذ الهداية من أهل ولايته : مردان فرمان بردار را بخاطر خدا زيارت كن و رشد و هدايت را از دوستان خدا فراگير .

48

48 زوروا فى اللّه و أعطوا فى اللّه و امنعوا فى اللّه در راه خدا زيارت كنيد در راه خدا بدهيد و در راه