غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٣

8

آراستن است .

38

38 رأس الكفر الخيانة : ريشهء كفر ( و بدگمانى به خدا ) خيانت كردن است .

39

39 رأس الأيمان الأمانة : ريشهء مسلمانى امانت داشتن است .

40

40 رأس القناعة الرّضا : ريشهء قناعت ( به آن چه مى رسد ) خورسند بودن است .

41

41 رأس الأفات التوّلهّ بالدّنيا : ريشهء تباهيها و آفتها دل به دنيا سپردن است .

42

42 رأس الإسلام لزوم الصّدق : ريشهء مسلمانى راستى را يار و همراه بودن است .

43

43 رأس السّياسة استعمال الرّفق : ريشهء سياستمدارى هموارى و نرمى را به كار بردن است .

44

44 رأس العلم التمييز بين الأخلاق و إظهار محمودها و قمع مذمومها : ريشهء علم و دانش جدائى افكندن ميان خوها ( ى نيك از بد ) است و ستوده‌اش را هويدا ساختن و ناستوده‌اش را ريشه بر كندن .

( الفصل الخامس و الثّلثون ) حرف الرّاء بلفظ ربّ

( الفصل الخامس و الثلثون ) حرف الراء بلفظ رب

ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الرّاء بلفظ ربّ قال عليه السّلام ( فصل سى و پنجم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام در حرف راء بلفظ ربّ آن حضرت عليه السّلام فرمودند

1

1 ربّ واثق خجل : بسا اطمينان دارندهء كه شرمسار است

2

2 ربّ آمن وجل : بسا ايمنى كه ترسان است .

3

3 ربّ ساع لقاعد : بسا كوشش كننده كه براى نشسته مى دود .

4

4 ربّ ساهر لراقد : بسا بيدارى كه براى خواب مى كوشد .

5

5 ربّ كلام كلّام : بسا سخنى كه بسيار بسيار خسته كننده است .

6

6 ربّ كلام كالحسام : بسا سخنى كه همچون تيغ تيز كارگر است .

7

7 ربّ عادل جائر : بسا شخص دادگرى كه ( در معنى ) ستمكار است .

8

8 ربّ رابح خاسر : بسا سود برنده ( از دنيا ) كه زيانكار است .