غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢

( الفصل الحادى و العشرون ) حرف الباء بالباء الثّابتة باللّفظ المطلق

طمع كارى .

27

27 بئس المنطق الكذب : بد گفتارى است گفتار دروغ

28

28 بئس النّسب سوء الأدب : بد نسبى است بآداب دين مؤدّب نبودن .

29

29 بئس السّعى التّفرقة بين الأليفين : بد كوشش كردنى است كوشش براى جدائى انداختن بين دو دوست

30

30 بئست القلادة قلادة الدّين : بد گردن بندى است گردن بند قرض و وام .

31

31 بئس الاستعداد الاستبداد : بد آمادگى است براى خود رائى آماده بودن .

32

32 بئس الزّاد إلى المعاد العدوان على العباد بد توشه‌اى است براى آخرت بر بندگان خدا ستم راندن .

33

33 بئس الغريم النّوم يفنى قصير العمر و يفوّت كثير الأجر : بدوام خواهى است خواب عمر كوتاه را تباه مى سازد و اجر بسيار را از بين مى برد .

34

34 بئس القرين الغضب يبدى المعايب و يدنى الشّرّ و يباعد الخير : بد يارى است غضب عيوب را ظاهر مى سازد بدى را نزديك مى گرداند و خوبى را دور مى سازد .

35

35 بئس الخليفة البخل : بدخوئى است بخل و امساك .

36

36 بئس الشّيمة الأمل يفنى الأجل و يفوّت العمل بد روشى است آرزوى دراز داشتن دوران انسان را سر مى برد و عمل را زايل مى سازد .

37

37 بئست الدّار الدّنيا : بدخانه‌ايست جهان ( كه همواره انسان در آن در معرض آفات است )

38

38 بئس الاختيار التّعوّض بما يفنى عمّا يبقى : بد برگزيدنى است عوض گرفتن بدانچه كه فانى مى گردد از آنچه كه باقى مى ماند ( دين را دادن دنيا را ستاندن )

( الفصل الحادى و العشرون ) حرف الباء بالباء الثّابتة باللّفظ المطلق

( الفصل الحادى و العشرون ) حرف الباء بالباء الثابتة باللفظ المطلق

ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الباء بالباء الثّابتة باللّفظ المطلق قال عليه السّلام ( فصل بيست و يكم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف باء بباء ثابته بلفظ مطلق آن حضرت ( عليه السّلام فرمودند : )