غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٧
171
با نيكى بنده و مملوك خواهند شد .
153
153 بحسن الوفاء يعرف الأبرار : نيكان بدرست پيمانى شناخته مى گردند .
154
154 بحسن الطّاعة يعرف الأخيار : خوبان به خوبى فرمان بردارى شناخته ميشوند .
155
155 بالأدب تشحذ الفطن : زيركيها با سوهان ادب تيز مى گردند
156
156 بالورع يتزكّى المؤمن : مؤمن بپارسائى پاكيزه مىشود .
157
157 بالجود يبتنى المجد و يجلب الحمد : مجد و بزرگوارى و جلب حمد و ستايش مردم روى پايهء جود و بخشش است .
158
158 بالإحسان تغمد الذّنوب : بوسيلهء نيكى احسان گناهان پوشيده ميشوند .
159
159 بالغفران يعظم المجد : بآمرزش و گذشت از گناهان پايهء بزرگى انسان بزرگ و بلند مى گردد .
160
160 بالرّفق تدرك المقاصد : انسان با نرمى بمقاصدش مى رسد .
161
161 بالبذل تكثر المحامد : ستايشها با بخشش بسيار گردند .
162
162 بالإحسان تملك القلوب : انسان با احسان خداوند دلها مىشود .
163
163 بالإفضال تستر العيوب : بافزايش و بخشش عيبها پوشيده مىشود .
164
164 بالتّودّد تتأكّد المحبّة : رشتهء دوستى با مهربانى استوار گردد .
165
165 بالرّفق تدوم الصّحبة : دوستى با مهر و نرمى پايدار مى ماند .
166
166 ببذل الرّحمة تستنزل الرّحمة : با به كار بردن رحمت رحمت خدا نازل مى گردد .
167
167 ببذل النّعمة تستدام النّعمة : با به كار بردن نعمت ( بر بندگان ) نعمت خدا ادامه پيدا مىكند
168
168 بالتّعب الشّديد تدرك الدّرجات الرّفيعة و الرّاحة الدّائمة : با رنجهاى بسيار بشر بپايگاههاى بلند و آسايش هميشگى مى رسد .
169
169 بصلة الرّحم تستدرّ النّعم : با خويشاوند پيوند كردن نعمت را بر انسان فرو مىبارد .
170
170 بقطيعة الرّحم تستجلب النّقم : پيوند خويشى را بريدن باعث جلب گرفتاريها است .
171
171 بتكرار الفكر تسلم العواقب : با زير و رو كردن