غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٠
35
و انصاف پايدار مى ماند .
13
13 بالمواعظ تنجلى الغفلة : زنگ غفلت با پندها زدوده مىشود .
14
14 بالعلم تعرف الحكمة : حكمت بدانش شناخته مىشود
15
15 بالتّواضع تزان الرّفعة : بزرگى انسان بفروتنى سنجيده مىشود .
16
16 بالتّودّد تكون المحبّة : مهربانى با دوستى پايدار مى ماند .
17
17 بالبخل تكثر المسبّة : بخل ننگ و زشتى را بسيار مى سازد
18
18 بالتّوفيق تكون السّعادة : نيكبختى شخص در اثر توفيق است .
19
19 بالجود تكون السّيادة : بخشش سبب سروريست .
20
20 بالشّكر تستجلب الزّيادة : جلب زيادتى نعمت به سپاسگذارى است .
21
21 باليقين تتمّ العبادة : تماميّت عبادت با يقين و ايمان به خدا است .
22
22 بحسن العشرة تدوم المودّة : دوستى با خوش رفتارى پايدار مى ماند .
23
23 بالرّفق تتمّ المروّة : مردانگى با نرمى تمام و كامل است
24
24 بالمنّ تكفّر و الصّنيعة : منّت نهادن نيكى را مى پوشاند .
25
25 بكثرة الجزع تعظم الفجيعة : زارى بسيار باعث بزرگى رنج است .
26
26 بالمكاره تنال الجنّة : سختيها شخص را ببهشت مى رساند
27
27 بالصّبر تحفّ المحنة : محنت با صبر تخفيف پيدا مىكند .
28
28 بالأيمان تكون النّجاة : رستگارى در داشتن ايمان است .
29
29 بالعافية توجد لذّة الحيوة : لذّت زندگى در تندرستى پيدا مىشود .
30
30 بالعقل يستخرج غور الحكمة : كنه و پايان حكمت با عقل استخراج مى گردد .
31
31 بذكر اللّه تستنزل النّعمة : با ذكر خدا نعمت خدا نازل مىشود .
32
32 بالأيمان يستدلّ على الصّالحات : بواسطهء ايمان انسان بر خوبيها راه برده مىشود .
33
33 بالعدل تتضاعف البركات : عدالت بركات را دو چندان مىكند .
34
34 بالعقل تنال الخيرات : انسان بواسطهء عقل بخوبيها مى رسد .
35
35 بالبرّ يملك الحرّ : بوسيلهء خوبى آزاد مرد بنده و