غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٩

12

اين مرد هلاك شونده است .

203

203 إذا كثر النّاعى إليك قام النّاعى بك : همين كه آوازهء تباه شوندگان بسوى تو بسيار شود ( و مرگ ديگران را به تو گذارش دهند طولى نكشد كه ) آوازه كنندهء مرگ بر تو بر خيزد ( و ديگران را از مرگ تو آگاهى دهد ) .

204

204 إذا أحبّ اللّه عبدا ألهمه رشده و وفقّه لطاعته : همين كه خدا بندهء را دوست دارد راست روى را بدل وى اندازد و او را بطاعتش موفّق دارد .

205

205 إذا كان الحلم مفسدة كان العفو معجزة هرگاه بردبارى سبب تباهى باشد عفو و عجز زبونى است .

( الفصل الثّامن عشر )

( الفصل الثامن عشر )

ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الباء بالباء الزّائدة قال عليه السّلام : فصل هيجدهم از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه الصّلوة و السّلام در حرف باء بباء زائده آن حضرت فرمودند

1

1 بالشّكر تدوم النّعمة : پايدارى نعمت بسپاسگزاريست

2

2 بالتّواضع تكون الرّفعة : سر بلندى بافتادگى است

3

3 بالإفضال تعظم الأقدار : بزرگى جاه انسان بواسطهء بخشش است .

4

4 بالصّمت يكثر الوقار : خاموشى وقار را مى افزايد

5

5 بحسن الموافقة تدوم الصّحبة : دوستى بخوشرفتارى پايدار مى ماند .

6

6 بالوقار تكثر الهيبة : آرامش و وقار هيبت را مى افزايد .

7

7 بالحلم تكثر الأنصار : بردبارى ياران را بسيار مى گرداند .

8

8 بالهدى يكثر الإستبصار : بواسطهء هدايت بينش بسيار مى گردد .

9

9 بالإيثار يسترقّ الأحرار : بوسيلهء بخشش آزاد مردان بنده مى گردند .

10

10 بالإحسان يستعبد الإنسان : احسان انسان را بنده مى سازد .

11

11 بالمنّ يكدّر الإحسان : منّت نهادن احسانرا آلوده مى نمايد .

12

12 بالنّصفة تدوم الوصلة : پيوند دوستى بعدل