غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩

137

هرگاه از نادان بردبارى و تحمّل كنى جواب وسيع و خوبى بوى داده .

131

131 إذا قدّمت الفكر فى أفعالك حسنت عواقبك و فعالك : هرگاه فكر و انديشه را در كارهايت كاربندى در هر كارى پايان كارت خوب خواهد شد .

132

132 إذا وصلت إليكم أطراف النّعم فلا تنفروا أقصاها بقلّة الشّكر : هرگاه اطراف و جوانب نعمت بر شما باريدن گرفت ( و از هر جانبى چيزى بشما رسيد ) نعمتهاى دور را بكمّى تشكّر از خدا از خود دور مسازيد .

133

133 إذا صعبت عليك نفسك فاصعب لها تذلّ لك و خادع نفسك عن نفسك تنقد لك : هرگاه نفس بر تو سخت گيرد تو نيز بر او سخت گير رامت مىشود و نفست را از خودت بازى ده تا منقاد و فرمانبردار تو گردد .

134

134 إذا خفت صعوبة أمر فاصعب له يذلّ لك و خادع النّاس عن أمثاله تهن عليك هرگاه از سختى كارى ترسيدى بر آن سخت شو برايت آسان مى گردد و مردم را از مانندهاى آن كار فريب ده تا آن بر تو هموار شود ( و در نزد كسان آن كار را با همه دشوارى آسان وانمود كن زيرا مردم همين كه بدانند انسان در كار سختى واقع شده است شادى ميكنند لكن همين كه خم بابرو نياوردى مشتى محكم بر دهان بدخواهان كوبيده ) .

135

135 إذا حدتك القدرة على ظلم النّاس فاذكر قدرة اللّه سبحانه على عقوبتك و ذهاب ما أتيت إليهم عنهم و بقاءه عليك هرگاه قدرت و توانائى تو را بر ستم كردن بر مردم تند كرد و بر انگيخت قدرت خداوند سبحان را بر كيفر كردارت به ياد آر و نيز به ياد آر كه ستمكارى تو بر مردم از آنها مى گذرد و وبالش بر تو باقى مى ماند

136

136 إذا أحبّ اللّه بعدا بغّض إليه المال و قصّر منه الآمال : هنگامى كه خداوند بندهء را دوست داشته باشد او را دشمن مال گرداند و آمال و آرزوهايش را كوتاه سازد .

137

137 إذا أراد اللّه بعبد شرّا حبّب اليه المال و بسط منه الآمال : هرگاه خداوند بدى را بر بنده اراده كند مال را محبوب وى گرداند و آرزوهاى وى را دراز سازد .