غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩

12

55

55 آفة الأمل الأجل : آفت آرزومندى مرگ و اجل است .

56

56 آفة الخير قرين السّوء : آفت نيكى رفيق يار بد است .

57

57 آفة الاقتدار البغى و العتوّ : آفت قدرت و نيرومندى ستم و سركشى است .

( الفصل السّابع عشر ) حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشّرط

( الفصل السابع عشر ) حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشرط

ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشّرط قال عليه السّلام ( فصل هفدهم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف الف بلفظ إذا كه بمعنى شرط است آن حضرت عليه السّلام فرمودند :

1

1 إذا نطقت فاصدق : هرگاه سخن گوئى راست بگو

2

2 إذا ملكت فارفق : هرگاه بر مردم تملّكى پيدا كردى نرمى كن .

3

3 إذا أعطيت فاشكر : هرگاه عطا كرده شوى تشكّر كن .

4

4 إذا ابتليت فاصبر : هرگاه گرفتار شدى بشكيبائى گراى .

5

5 إذا عاقبت فارفق : هرگاه از كسى بازخواستى خواستى نرمى كن .

6

6 إذا عاتبت فاستبق : هرگاه عتاب كنى جاى آشتى را باقى گذار .

7

7 إذا أحببت فلا تكثر : هرگاه دوستى كنى دوستى را بسيار برخ طرف مكش .

8

8 إذا أبغضت فلا تهجر : هرگاه دشمنى كنى ( دشنام مده و ) سخن بيهوده و هذيان مگوى .

9

9 إذا صنعت معروفا فاستره : هرگاه كار نيكى بجاى آرى آن را پنهان دار ( و بر كسى كه آن نيكى را در باره‌اش كردى منّت مگذار ) .

10

10 إذا صنع إليك معروف فانشره : هرگاه در بارهء تو نيكى شود آن را منتشر ساز و آشكار كن .

11

11 إذا مدحت فاختصر : هرگاه كسى را ستايش كنى سخن را كوتاه گوى .

12

12 إذا ذممت فاقتصر : هرگاه نكوهش كنى سخن دراز مكن