غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣

326

294

294 ألدّنيا بالأمل جهان با اميد گذرد .

295

295 البشر مبرّة خوشروئى نيكوئى است

296

296 العبوس معرّة ترشروئى ننگ و گناه و اذيت است .

297

297 الجهل و بال نادانى سبب گناه گردد .

298

298 ألتّوفيق إقبال توفيق روى آوردن بخت است

299

299 الحرام سحت حرام ناپاك و مايهء ننگ است

300

300 الموت فوت مرگ از دست دادن فرصت است

301

301 الحريص تعب حريص برنج اندر است .

302

302 القنية سلب مال بدست آورده شده ربودنى است

303

303 المال عارية مال ناپايدار است .

304

304 ألدّنيا فانية جهان نابود شونده است

305

305 الاستقامة سلامة مستقيم بودن تندرستى است

306

306 ألشّرّ ندامة زشتى موجب پشيمانى است

307

307 العدل حياة دادگسترى سبب زندگانى است

308

308 الجور ممحاة ستم نابود كننده است

309

309 العدل فضيلة الإنسان عدل و داد باعث افزايش انسانيّت است

310

310 ألصّدق أمانة اللّسان درستى امانت دارى لسان است .

311

311 الجزع من أعوان الزّمان زارى و اندوه از ياران زمان است ( كه ببدبختى بشر كمك مىكند ) .

312

312 الاحتكار داعية الحرمان مال را به بند كردن نااميدى را خواندن است

313

313 ألصّبر رأس الأيمان شكيبائى در امور سر ايمانست

314

314 ألسّخاء زين الإنسان بخشش آرايشگر انسانست .

315

315 العفو أحسن الإحسان گذشت از گناه برترين خوبيها است .

316

316 الفقر زينة الأيمان ندارى آرايشگر ايمانست

317

317 القلب خازن اللّسان دل گنجور زبان است .

318

318 أللّسان ترجمان الجنان زبان گويا ترجمان راز دل است .

319

319 الإنصاف عنوان النّبل دادگرى نشانهء زيركى است و نجابت

320

320 ألصّدق أخو العدل راستى برادر داد و عدالت است .

321

321 الهوى عدوّ العقل آرزو دشمن عقل است .

322

322 أللّهو ثمار الجهل بلهوسى بار درخت نادانيست .

323

323 الجور مضادّ العدل بيدادگرى ضدّ دادگستريست

324

324 الوقار حلية العقل وقار آرايشگر خرد است .

325

325 الوفاء توأم الصّدق وفا و صدق توام اند

326

326 العقل رسول الحقّ خرد پيامبر حقّ است