غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢

293

256

256 أللّذات آفات خوشيها ريا نهايند .

257

257 العلم مجلّة دانش شخص را بزرگ كننده است

258

258 الجهل مضلّة نادانى گمراه كننده است .

259

259 ألشرّه مذلّة آزمندى باعث خوارى است

260

260 العقل شفاء خرد شفا بخش است .

261

261 الحمق شقاء ابلهى بدبختى است .

262

262 ألصّدقة كنز تصدّق دادن گنجى است ( كه هر چه در آن گنج ذخيره كنى در آخرت بازيابى ) .

263

263 ألإخلاص فوز پاك درونى پيروزى است

264

264 ألصّدق ينجى راستى رهاننده است

265

265 الكذب يردى دروغ هلاك كننده است

266

266 البرى ء جرى ء بى گناه بيباك است .

267

267 ألصّدقة تقى صدقه انسان را از بلا نگه مى دارد

268

268 ألدّين نور دين سبب نورانيّت است .

269

269 اليقين حبور يقين و ايمان به خدا باعث شادمانى است

270

270 ألصّبر ظفر شكيبائى در كار پيروزى است

271

271 العجل خطر شتاب در كار خطر است

272

272 ألغىّ أشر گمراهى شادى بى اندازه است

273

273 ألعىّ حصر درماندگى در سخن تنگى سينه است

274

274 العدل ملاك ملاك كارها عدل و داد است

275

275 الجور هلاك بيدادگرى هلاكت است

276

276 العلم حرز دانش پناه است .

277

277 القناعة عزّ قناعت سبب ارج و عزّت است

278

278 المعروف كنز . نيكى گنجى است .

279

279 الغفلة طرب بى خبرى آسودگى است .

280

280 الرّياسة عطب سرورى سبب هلاكت است .

281

281 ألشّهوة حرب خواهش نفس سبب هلاكت است

282

282 ألشّكر مغنم شكرگذارى غنيمت آور است .

283

283 الكفر مغرم كفران نعمت غرامت خيز است

284

284 العقول مواهب خردها بخششهاى خدايند

285

285 ألاداب مكاسب كردارهاى پسنديده در آمدهاى نيكند

286

286 ألدّنيا بالاتفاق دنيا به تصادف است نه بشايستگى

287

287 الآخرة بالاستحقاق آخرت بشايستگى و عمل بچنگ آيد .

288

288 المؤمن بعمله ايمان مرد باندازهء عمل او است .

289

289 الإنسان بعقله مرد است و عقلش .

290

290 المرء بهمتّه مردانگى باندازهء نيك مرديست

291

291 ألرّجل بجنانه راد مردى بدلاورى است .

292

292 المرء بإيمانه مرد است و ايمانش .

293

293 العلم بالعمل دانش و كار با هم توأم است .