غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠

215

178

178 ألشّكر مفروض سپاسگزارى از خدا و خلق واجب است .

179

179 الفطنة هداية زيركى راه به مقصد بردن است

180

180 الغباوة غواية كودنى و گولى گمراهى است .

181

181 ألطّمع فقر طمع داشتن فقير بودن است .

182

182 الإشراك كفر شرك به خدا ورزيدن كفر است .

183

183 الحياء محرمة شرمگين بودن با حرمان و دورى زيستن است

184

184 ألزّلل مندمة لغزش از كار موجب پشيمانى است

185

185 ألزّهد ثروة ترك دنيا توانگرى است .

186

186 الهوى صبوة آرزو داشتن كودكانه است .

187

187 الحلم عشيرة بردبارى خويشاوند پيدا كردن است

188

188 ألسفّه جريرة نادانى و بى خردى گناه است

189

189 ألأمانيّ تخدع آرزوها مى فريبند .

190

190 الأجل يصرع اجل شخص را به خاك مى افكند

191

191 ألدّنيا تضرّ دنيا ( در هر صورت بر انسان ) زيان مى زند

192

192 الآخرة تسرّ آخرت خوشنود مى گرداند .

193

193 الأمل يغرّ آرزو فريب مىدهد .

194

194 العيش يمرّ روزگار مى گذرد .

195

195 ألرّحيل وشيك هنگام كوچيدن ( از جهان ) نزديك است

196

196 العلم ينجيك دانش تو را مى رهاند .

197

197 الجهل يرديك نادانى تو را هلاك مى گرداند

198

198 الموت مريح مرگ رهاننده است .

199

199 ألبرىّ ( البرى ء ) صحيح لاغرى تندرستى است ( بى گناه تندرست است )

200

200 الأمر قريب مرگ و قيامت نزديك است .

201

201 المنافق مريب مرد دورو در شك اندازنده است .

202

202 ألتّأييد حزم مدد خواستن هشيارى است

203

203 الإحسان غنم نيكوئى با مردم كردن غنيمت است

204

204 العدل إنصاف داد دادن ميانه‌روى كردنست

205

205 القناعة عفاف قناعت داشتن پارسا بودنست

206

206 المستسلم موقّى تسليم شونده در پيش هر چيزى نگه داشته شده است .

207

207 المحترس ملقى تن پرور افكنده است

208

208 الأجل جنّة اجل هر كس برايش سپريست ( از بلاها )

209

209 ألتّوفيق رحمة موفقيّت در كارها رحمت خدا است

210

210 العلم جلالة دانشمندى بزرگوارى است

211

211 الجهالة ضلالة نادانى گمراهى است .

212

212 الفرص خلس فرصتها با نيرنگ بدست مى آيند

213

213 الفوت غصص فرصت را از دست دادن غصهّ‌ها است

214

214 الهيبة خيبة با شكوه بودن بى بهره ماندن است

215

215 ألصّدق مرفعة راستى سر بلندى دهنده است