غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٠.١٨

زمان مؤلّف

خطاب به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام

اى امير عرب اى آنكه خطيب خطبائى * خطبا بندهء شرمنده سخن را تو خدائى

از تو پيدا شد و هم طىّ به تو قانون فصاحت * به خدا كز پس يزدان تو مهين خطبه سرائى

ما سوى اللّه همگى الكن و از جمله تو افصح * آفرينش همه لال اند زبان چون تو گشائى

طاير عقل باوج سخنت خداست رسيدن * قرنها پر زد و ناخن نشدش بند به جائى

پسر مريم اگر زنده سه تن كرد بعمرى * صد مسيحا تو بهر دم بدمى زنده نمائى

خواست جبريل مگر جاه تو را پايه شناسد * حق بر او بانگ زد و گفت كه بيچاره كجائى

من مسكين گدا بين كه ز عشق تو بنازم * بر سلاطين جهان با همه اين بيسر و پائى

چشم در ره بود ( انصاريت ) اندر دم مردن * دور از انصاف بود گر بسرش پاى نسائى

نويسنده حسن هريسى سال 1327