غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٠

46

ستمگر در قيامت براى ستمكاريش مورد مؤاخذه قرار مى گيرد .

36

36 إيّاك و الإسائة فإنّها خلق اللّئام و إنّ المسيئ لمتردّ فى جهنّم بإسائته : بر تو باد بدورى از زشتى و بدى كه آن خوى نا كسان است و شخص بدكار براى بديش هر آينه افتاده است در دوزخ .

37

37 إيّاك و الخيانة فإنّها شرّ معصية و إنّ الخائن لمعذّب بالنّار على خيانته بر تو باد بدورى از خيانت كه آن بدترين گناه است و شخص خائن براى خيانتش البته در آتش معذّب است

38

38 إيّاك و الشرّه فإنهّ رأس كلّ دنيّة و أسّ كلّ رذيلة : بر تو باد بدورى از پر حرص زدن كه آن سر هر پستى و اساس هر زشتى است .

39

39 إيّاك و حبّ الدّنيا فإنّها أصل كلّ خطيئة و معدن كلّ بليّة : بر تو باد بدورى از حبّ و دلبستگى به دنيا كه آن ريشهء هر گناه و مركز همهء بلاها است .

40

40 إيّاك و الجور فإنّ الجائر لا يريح رائحة الجنّة : بر تو باد بدورى از ستمكارى زيرا كه نمى يابد بوى بهشت را شخص ستمكار

41

41 إيّاك و طاعة الهوى فإنهّ يقود إلى كلّ محنة : بر تو باد بدورى از فرمانبردارى هواى نفس كه آن شخص را بجانب هر گرفتارى مى كشاند

42

42 إيّاك و الإعجاب و حبّ الاطراء فإنّ ذلك من أوثق فرص الشّيطان : بر تو باد بدورى از خود پسندى و دوست داشتن مبالغهء مدح و ستايش كه اين كار از استوارترين فرصتهاى شيطان است

43

43 إيّاك و المنّ بالمعروف فإنّ الامتنان يكدّر الإحسان : بر تو باد بدورى از اين كه خوبيها را منّت گذارى كه منّت گذاردن خوبى را آلوده مى سازد .

44

44 إيّاك و مذموم اللّجاج فإنهّ يثير الحروب بر تو باد بدورى از زشتى ستيزه كردن كه اين كار فروزندهء آتش جنگ است .

45

45 إيّاك و مستهجن الكلام فإنهّ يوغر القلوب : بر تو باد بدورى از سخن زشت كه آن دلها را به كينه مى آورد .

46

46 إيّاك و الثّقة بنفسك فإنّ ذلك من