غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٩

50

19

19 ارض تسترح : خورسند باش آسوده شو

20

20 أصدق تنجح : راست بگو بياساى .

21

21 أختبر تعقل : بيازماى آگاه شو .

22

22 اصبر تنل : بشكيب برس

23

23 أقل تقل : در گذر از ديگران تا در گذرند از تو

24

24 إنس رفدك ، أذكر وعدك : فراموش نما آنچه را ببخشى ، ياد كن وعده خود را

25

25 اقنع تعزّ : قناعت كن تا عزيز گردى

26

26 إتّضع ترتفع : فروتنى كن تا بلند گردى

27

27 أعط تستطع : بده توانا باش .

28

28 اعتبر تقتنع : پندگير سازگار باش .

29

29 اعدل تملك : داد بده شاه باش .

30

30 اعقل تدرك : خردمند باش تا دريابى

31

31 اسمح تسد : ببخش آقا باش

32

32 أخلص تنل : خالص باش نائل شو .

33

33 أشكر تزد : سپاس بگذار افزوده شوى

34

34 أنعم تحمد : ببخش ستوده باش

35

35 أطلب تجد : بجوى بياب .

36

36 إتّق تفز : بپرهيز برس .

37

37 آمن تأمن : ايمان بيار ايمن باش .

38

38 أعن تعن : يارى كن ياريت كنند .

39

39 أطع العاقل تغنم : خردمند را فرمان ببر بهره ببر

40

40 اعص الجاهل تسلم : نادان را نافرمانى كن آسوده باش

41

41 اعدل فيما ولّيت ، أشكر اللّه فيما أوليت دادگرى كن در آنچه زير فرمان تو است و سپاسگذار خدا را بر آنچه برسد به تو

42

42 اصحب تختبر : همراه باش تا آزمايش كنى

43

43 أبذل معروفك و كفّ أذاك : نيكيت را كار بند و آزارت را بازگير .

44

44 أطع أخاك و إن عصاك و صله و ان جفاك برادرت را فرمان ببر اگر چه او تو را فرمان نبرد و با او پيوند كن اگر چه او از تو ببرد .

45

45 أكرم ودّك و احفظ عهدك : دوستيت را گرامى دار و پيمانت را نگه دار .

46

46 أحسن يحسن إليك : نيكى كن تا نيكى كرده شوى

47

47 أبق يبق عليك : بر ديگران نگهدارى كن تا بر تو نگهدارى كنند .

48

48 الزم الصّمت يستز فكرك : خموشى را پيشه ساز تا انديشه‌ات روشن باشد .

49

49 اغلب الشّهوة تكمل لك الحكمة : بر خواهشت غلبه كن حكمت الهى برايت كامل مىشود .

50

50 أحسن إلى المسيئ تملكه : با بد نيكى كن مالكش باش .