غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣
1965
و وجوههم مستبشرة و قلوبهم محزونة : پرهيزكاران نفوسشان قانع و خواهشهايشان فرو مرده چهره‌هايشان گشاده و خندان و دلهايشان داغدار و غمناك است .
1955
1955 المؤمن دائم الذّكر كثير الفكر على النّعماء شاكر و فى البلاء صابر : مؤمن پيوسته به ياد خدا است انديشه‌اش بسيار بر نعمتهاى خدا سپاسگذار و در گرفتاريها شكيبا است .
1956
1956 ألدّنيا عرض حاضر يأكل منه البرّ و الفاجر و الاخرة دار حقّ يحكم فيها ملك قادر : جهان كالاى آماده‌ايست نيكوكار و بد كردار از آن مى خوراند و آخرت سراى درستى است كه پادشاهى توانا در آن حكمفرماست است .
1957
1957 ألإسلام هو التّسليم و التّسليم هو اليقين و اليقين هو التّصديق و التّصديق هو الإقرار و الإقرار هو الأداء و الأداء هو العمل : اسلام تسليم ( بدستورات الهى ) است و تسليم يقين و يقين هم باور داشتن ( خدا و معاد ) است باور داشتن اقرار كردن ، اقرار كردن ادا نمودن و ادا نمودن بدستورات خدا رفتار كردن است .
1958
1958 العاقل إذا علم عمل و اذا عمل أخلص و اذا أخلص اعتزل : خردمند هنگامى كه دانست عمل كند و وقتى كه عمل كند پاك گذارد و وقتى كه عمل را پاك گذارد از مردم كنار كشد .
1959
1959 ألتّؤدة ممدوحه إلّا فى فرص الخير : نرمى و آهستگى در هر كارى ستوده است جز در كارها و فرصتهاى نيك ( كه بايد بسويش شتافت ) .
1960
1960 الإسراف مذموم فى كلّ شيء إلّا فى أفعال البرّ زياده روى در هر كارى زشت است مگر در كارهاى نيك
1961
1961 الأفضال أفضل قنية و السّخاء أحسن حلية احسان بمردم برترين سرمايه است و داد و دهش نيكوترين زيور است .
1962
1962 العقل أجمل زينة و العلم أشرف مزيّة : خرد زيباترين زيور و دانش ارجمندترين برترى است .
1963
1963 ألشّركة فى الملك تؤدّى الى الاضطراب : انبازى و شركت در پادشاهى و جهاندارى مى كشاند بآشفتگى ( زيرا كه اتفاق نيافتد كه دو كس در رأى باهم متفق باشند
1964
1964 ألشّركة فى الرّأى تؤدّى إلى الصّواب : در راى و انديشه شريك گرفتن شخص را به راه راست مى كشاند .
1965
1965 العلم مقرون بالعمل فمن علم عمل : دانش و كار