فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٣
تِين
و تيمم روا نباشد مگر به خاك پاك . و بسرمه و زرنيخ و غير اين از معادن روا نباشد ، و نه بخاكى كه چيزى از اين جمله با آن آميخته بود . دليلش قول خداست : فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً ، و « صعيد » از وضع لغت خاكى باشد خالص كه هيچ چيز ديگر بوى نياميخته باشد . و معنى « طيب » پاك است .
( رجوع شود به معتقد الاماميه ص - 204 - ، 206 ) .
تِين
تِين
- اين كلمه مأخوذ از قرآن مجيد است و كنايت از درياى كل و جامع نور و ظلمت و آن را دوات هم ناميده‌اند يعنى دوات عالم حسى .
و باز گويند زيتون عبارت از عقل اول است كه قلم خداى عالم است و طور سيتين عبارت از فلك اول است كه عرش خداست و هذا البلد الامين عبارت از انسان كامل است كه خلاصه و زبده موجودات است .
( از انسان كامل ص 191 ) .