نگارستان عجائب و غرائب ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨
در تذكرة الاوليا مسطور است
مسئلهء مشكلى روى ميدهد حقيقت را نوشته در سوراخ اندازند روز ديگر كاغذ بيرون افتد جواب را بر حاشيهء آن نوشته باشند .
در تذكرة الاوليا مسطور است
در تذكرة الاوليا مسطور است
در سر كار قاين در بلوك بهار خان سردابه‌ايست قديم كه در آنجا سه كس آسوده‌اند اول جوانيست نوخط دوم مردى با محاسن سفيد و سوم مرد دوموى و عورات نيز دارند پرده در پيش عورات آويخته كه بدون چراغ در آنجا نتوان رفت در ميان دو ابروى جوان زخم شمشير نمايانست و پنبه بر آن زخم نهاده‌اند كه گويا خون از آن ميچكد و مرد دومو سه گره بر پيشانى دارد كه هيچكس را قدرت نگاه كردن آن نيست و تمام اعضاى آنها در حركت مىباشد سواى لسان هرگاه رخت آنها چركين شود خدمه‌اى كه دارند عوض نمايند و اسم يكى از آنها سيد قاسم است مردم بحرم نميروند ليكن زنان ميروند .
و گفته‌اند زنان سه‌اند و اسامى آنها و تاريخ اينمقدمه معلوم نيست كه بچه تاريخ در اين غار آورده‌اند .
ايضا در همان نسخه آمده كه جامع اين نسخه ميگويد كه در سنهء هزار و چهل و پنج بپاى لنگر خواجه احمد قانون رفتم يكى از خدمه چراغى برداشته بدرون دخمه رفتم و زيارت خواجه را نمودم چون بر روى خواجه نگاه كردم از ديدنش خوشحال شدم و از ديدن خادم خواجه هراس در دلم افتاد نهايت تمام اعضاى خواجه و خادم به حال اول و چشم خادم باز و از خواجه پوشيده بود و از آنمدت رخت خواجه تغييرى نكرده بود تا حال كه يكهزار و پنجاه و پنجست گويا حال نو پوشيده .