نگارستان عجائب و غرائب ( فارسى ) — الصفحة ١٨
در همان تاريخ مسطور است
در همان تاريخ مسطور است
در همان تاريخ مسطور است
كه در جزيره‌اى از جزاير هندوستان جنت مكان ولايتيست معموره به نيكوئى مشهور سه ساله جهازات از بنگاله بدان جزيره رفت‌وآمد مىكند و خطر و بيم هم نيست و جانوران در آن ولايت بسيار مىشود بغايت خوشرنگ و فصيح‌زبان مىباشد قرنفل و دارچينى حاصلات آنجاست و راجهء آنجا از راجهاى ديگر ممتاز است و پنج زنجير فيل سفيد دارد و روش مردم آنولايت از هندو و مسلمان عليحده اشتر مىپرستند و از مى همه سرمستند .
اگر احيانا شخصى اشترى بدان ديار برد همسنگ آن جواهر ميدهند و اشتر ميگيرند و تختى از طلا ميسازند و جواهر قيمتى بر آن نصب ميكنند و بر آن شتر مىبندند و بروش خود عبادت مىنمايند و طلا و جواهر به نذر و نيت آن مىآورند و مردم دانا و اكابر خود را بزبانى كه دانند راوتى مينامند چنانچه در هندوستان دانا را پندت و اچارح گويند و در فرنگ بادرى و در چركس كيتش ميخوانند و ايشان راوتى خوانند و هرگاه يكى از راوتيان فوت شود مال او را به تمام جمع نمايند و سه روز خاص و عام را حاضر سازند و مال راوتى را به مصرف اطعمه لذيذه و نقليات خوش و اشربهء دلكش صرف سازند .
پس از آن خيابانى مقرر سازند كه از براى همين صحبت ساخته‌اند ، راوتى مرده را بر سر آنخيابان آورند و شكم او را از داروى تفنك پر ساخته آتش زنند چنانچه اعضاى او متفرق و لخت‌لخت گردد . بعد از آن استخوانهاى او را يك جا كرده در خاك سپارند و صورت قبرى بر آن سازند و خويش و قوم راوتى تا مدت دو سه ماه بر سر قبر آمده نوحه كنند و ناله‌هاى دردآلود بركشند .