نگارستان عجائب و غرائب ( فارسى ) — الصفحة ١١٠
در اقبال‌نامهء تيمورى نويسد
در آنجا چشمه‌ايست روان چون ملخ در آن ديار بسيار شود مرد دانشمندى رفته از آن آب ظرفى پر كرده در عقب سر نگاه نكند و آن آب را آورده در هجوم و ازدحام ملخ نهد بقدرت كاملهء پروردگار سار بسيار جمع شود و آن ملخها را بمنقار و چنگال از آن محال بر طرف نمايند .
ايضا عبد الله آباد موضعيست در حوالى قزوين و در آنجا چشمه ايست پر از آب گرم و بشدت گرمست كه هرگاه تخم‌مرغ در آنجا گذارند در حال پخته شود و هر مريض در آن آب درآيد از علت خلاص شود .
ايضا در شهر دامغان چشمه‌ايست كه هرگاه خرقه به خون حيض آلوده در آنجا اندازند در حال باد و غبار و طوفان شود و زارعين در وقت خرمن خود را پاك ميسازند و رفته خرقه به خون آلوده در آنچشمه اندازند چون باد شود كشاورزان حاصل خود را پاك سازند .
ايضا در طماج تركستان دو چشمه است يكى شيرين و يكى نمكين چون آب از چشمه‌ها جارى شود آمده در يك حوض شوند و باز از حوض بيرون شده دو جوى شود يكى شيرين و دوم نمكين چون كسى از حوض آب خورد لب تشنگان از آن شيرين ميگردد .
ايضا در ارزنة الروم چشمهء مشهور به معين الفرات است هركه در بهار در آن چشمه غسل نمايد در آنسال بيمار نشود .
ايضا چشمه‌ايست در همانجا كه تمام سال از آن آب ميجوشد كه دايم از آن آواز در گوش ميرسد ، كسى را در آنجا نميگذارند تردد نمايد چون مالى در آنجا رود فى الحال بميرد .
ايضا در ملاطيهء روم چشمه‌ايست كه چون آب آن قدرى راه برود سنگ شود .
ايضا در انطاكيه چشمه‌ايست كه هرگاه آب چشمه خشك شود